In de maneschijn

Wat ik er persoonlijk zelf van moet vinden weet ik nog steeds niet, maar voor alle fans: kaarten in de voorverkoop kan je bij mij bestellen (met 'in de voorverkoop' bedoel ik tot 26 februari). Meer info op http://www.phoenix-apeldoorn.nl

(je bent PR of je bent het niet :-))

De IZZ (en hoe er vanaf te komen, een plan in 834637296 stappen)

Tijdens mijn Spatie-werktijd (zegge: anderhalf jaar) was ik verzekerd bij de IZZ, prima verzekering, niks op aan te merken, zeker niet als mijn lenzen (als ik die dan ook gehouden had), gratis waren geweest. Het duurde in het begin even (3 e-mails, 2 formulieren en 1 klachtenbrief) voor ze snapten dat Ilse inderdaad niet met een J wordt geschreven, maar dan heb je ook wat.

Omdat mijn contract bij Spatie in december afliep, hield ook mijn collectieve IZZ-regeling op. Georganiseerd als ik ben, had ik mij al vorig jaar georiënteerd op een nieuwe verzekering, die ook nog enigszins betaalbaar was (én gevonden! Mét gratis schoenen die ik binnenkort ga krijgen :-)). Ik heb tijdig bij de IZZ geïnformeerd hoe ik hun verzekering op kon zeggen en daar hebben ze me keurig op geantwoord. Dat kon via een standaardformulier, wat door de werkgever mede-ondertekend en opgestuurd moest worden. Mmm. Maar goed, netjes gedaan, wederom in december al. Daarna zou ik wel automatisch lid worden (op de één of andere manier houd ik niet van dingen waarvan ik 'automatisch lid' word, dat bepaal ik altijd nog wel zelf) van de ex-IZZ-regeling: dezelfde zorgverzekering als die ik had, maar dan zónder collectiviteitskorting. Maar die kon ik, volgens de e-mail van de IZZ, 'met het bijgevoegde formulier zo opzeggen als ik dat niet wilde'.

Wederom kreeg ik netjes het betreffende formulier door de bus, netjes een kruisje gezet dat ik géén ex-IZZ wilde, omdat ik inmiddels elders verzekerd was. De volgende dag kreeg ik een brief (ván de IZZ) 'gefeliciteerd met uw nieuwe zorgverzekering, uw bent nog steeds goed verzekerd in de ex-IZZ blabla...' Ik dacht dat ik die had opgezegd? Toen ik vlak daarna mijn polis en verzekeringsvoorwaarden kreeg, heb ik ze maar eens gebeld hoe het zat: 'Ow mevrouw, er is iets nogal mis gegaan, zie ik in het systeem' (goh) (lekker makkelijk het systeem de schuld geven). Als ik even mailde of faxte hoe het zat, zouden ze het oplossen en werd de ex-IZZ alsnog opgezegd. Ik heb er maar eens een stevige mail aan gewaagd (dat soort dingen moet je altijd grondig aanpakken). Ik kreeg netjes een reactie dat ze het in behandeling namen en dat het misschien even kon duren.

En wat kreeg ik tot mijn grote verbazing vandaag in de brievenbus? Een rekening, of ik even 2 maanden achterstallige premie aan de IZZ wilde overmaken. Nou já!

-wordt vervolgd-

LO-FI-FNK

Vanavond ga ik met René naar de EKKO, en wel hier naar toe... Ik denk dat ik, gezien de beschrijving, nog even snel mijn haar moet afknippen, wat piercings regelen en een tuinbroek aan doen. Ik ben erg benieuwd...

CSI

Voor de CSI liefhebbers (ik kan er dus net zo goed boven zetten: voor Yvonne :-)):

Interactief bloggen

Lieve lezers, het is weer tijd voor een stukje interactiviteit. De kwestie is als volgt; bekijk onderstaande foto en beantwoord de volgende vraag: wat doen wij hier na?

edit: voor de oplossing moet je even hier klikken... Misschien moet je net als wij nog wel even 192837 dingen installeren (maar dat snap ik verder ook niet). Let even op het laatste shot Hoe we er precies bij kwamen weet ik ook niet, het begon met 'als ik zo 2 kazen naast me neerleg zie je ook niet de onderkant van m'n tieten hoor', ofzo. Dus. Maar leuk was het wel :-)

Toeval bestaat niet

Ik zal geen zeurpost over regen en wind en storm schrijven, daarvoor kunt u op de weblogs van de rest van Nederland terecht :-)

Ik schrok alleen wél van het ongeluk op de Uithof, vanochtend. Ten eerste omdat ik nog wel studerende vrienden daar heb en ten tweede omdat ik er gisteravond nog ben geweest... Sinds ik ben afgestudeerd ben ik er echt een half jaar niet geweest ofzo, dit is de laatste keer geweest. Maar dat ik er dan uitgerekend gisteravond ben geweest, in dezelfde zaal als waar nu een hijskraan overheen ligt. Bizar! Ik heb zelfs nog door die hangtafels heen gehuppeld en ik dacht nog 'goh, wat gezellig, een feestje'.

Raar dat dat nu ineens 'weg' is!

('Jaaaa, sentimentele drammerd!' -maar ik ben niet ongesteld!-)

Dag Universiteit

Vandaag las ik in mijn nog steeds bestaande studenten e-mail de volgende mededeling:

'De afgelopen tijd heb je als student van de Universiteit Utrecht met je Solis-account (solis-id en bijbehorende wachtwoord) gebruik kunnen maken van universitaire voorzieningen zoals MyUU, Solis-mail, OSIRIS-Online, en Portfolio. Omdat je niet (meer) als student bij de Universiteit Utrecht staat ingeschreven, vervalt je Solis-account over 3 maanden (gerekend vanaf vandaag).

Tot die tijd kun je gebruik blijven maken van je Solis-account. Zodra je Solis-account vervalt, verdwijnen je centraal opgeslagen bestanden. Als je deze wilt bewaren, sla ze dan zo spoedig mogelijk elders op.'

Over 3 (correctie: 2, want ik las de mail pas een maand nadat ie verzonden was) maanden is mijn laatste 'binding' met de Universiteit Utrecht verbroken... snik! Vooral het feit dat dat dan op zo'n bewuste, harde en aangekondigde manier gaat gebeuren, maakt mij extra melancholisch (ik denk dat het voor het psychologische verwerkingsproces beter was geweest als ze mijn account gewoon zielig hadden laten wegkwijnen).

Ik zag echter óók in mijn studentenmail een uitnodiging voor een alumniborrel staan, dat dan weer wel.

Ik. Slaap.

Fietsen met Yvon

Die mooie Douwe Egberts foto, is gemaakt op die mooie zondag. Toen het ineens per ongeluk zonnig en mooi was en Yvon besloten te gaan fietsen. Fietsen ja, hoe burgerlijk :-)

Maar het was lekker! We zijn lekker tussen alle snelwegen (altijd leuk) en over het Amsterdam-Rijnkanaal naar Leidsche Rijn gefietst, langs een weitje met dieren die allemaal het kerstmenu hadden overleefd :-)!

Kanis & Gunnik koffie...

...komt gewoon uit de Douwe Egberts fabriek :-)

Feestje Joanne

Een tijdje geleden alweer, maar op 4 januari was Joannes feestje! Georganiseerd door mij en Marlies (nóg meer werk dan je eigen verjaardag regelen, pffff...!). Hieronder wat fotootjes van het feestvarken en mede-feestvarkens:
Het feestvarken zelf, dat nietsvermoedend terugkwam van het boodschappen doen.
Cadeautjes!
Marnel en Flipper waren er ook!
Nog meer visite...
Kai komt helemaal aan z'n trekken!

Zes vreemde eigenschappen

Volgens mij circuleer ik niet genoeg ik weblog-kringen, want ik heb vandaag pas mijn eerste 'stokje' ever gekregen, van Cat. De opdracht van het stokje luidde om 6 'vreemde' eigenschappen van jezelf prijs te geven. Vooruit dan maar...

1. Wasverzachter.
Zoals ik al eerder schreef, en zoals Cat goed had onthouden, ruik in inderdaad aan schone was. Aan natte vooral, die net uit de machine komt... heerlijk! Ik ben zo vaak veel te lang bezig de was op te hangen, want ik wil dan al m'n was uitkloppen én er aan ruiken. Niet efficiënt dus. En slaat ook eigenlijk nergens op, met een wasverzachter van 79 cent :-).

2. Tanden poetsen.
Ik heb nul gaatjes, eigenlijk nooit gedoe bij de tandarts (ik klop het nu af, want ik moet er vrijdag heen!), maar ik kan níet netjes mijn tanden poetsen. Ik heb altijd mijn hele waffel vol tandpasta zitten, zelfs als ik nog zo mijn best doe... Als iemand mij tips kan geven: volgaarne!

3. Wenkbrauwen.
Omdat ik van nature gezegend ben met 2 wenkbrauwen in de categorie 'wilde bosaap' heb ik daar eigenhandig een flink stuk afgeëpileerd. Ziet er meestal best acceptabel uit, al zeg ik het zelf, al kan ik soms nogal enthousiast zijn. Nadeel is alleen dat je dit VAAK bij moet werken. En daar zit 'm het probleem, dat doe ik het liefst 3 maal daags (of vaker). Zodra ik ook maar één enkel opkomend stoppeltje voel, neem ik meteen mijn pincet ter hand. Het komt ook geregeld voor dat ik mijn pincet en spiegeltje meeneem naar bijv. mijn werk. En als ik dan een stoppeltje voel, snel even op het toilet bijwerken. Ik heb zélfs een keer, toen ik mijn pincet een halve dag kwijt was, heel hyper snel na mijn werk en net voor ik de trein écht ging missen een nieuw pincet gekocht, omdat ik anders echt gek werd... (ditzelfde heb ik ook met het smeren van PUROL op mijn lippen en het bij mij hebben van PUROL, maar omdat ik meer mensen ken die dat hebben -ik zal geen namen noemen -, heb ik die er maar even uitgelaten).

4. Eierkoeken
Op bepaalde vlakken ben ik nogal in mijn kindertijd blijven hangen (tip: orthopedagoog worden, dan valt het minder op). Zo vind ik het enorm leuk én lekker om eierkoeken te versieren. Elke kindergroep die ik bij Spatie (dat heette vroeger zo, tegenwoordig is het GGNet) gaf, bevatte wel een bijeenkomst 'koeken versieren'. Hier keek ik net zo hard naar uit als de kinderen. Ik vond eierkoeken versieren echt briljant! Het was zelfs zo, dat ik bij mijn officieuze afscheid (mijn officiële moet nog komen) eierkoeken heb versierd (temidden van alle universitair afgestudeerde psychologen en... ze deden gewoon mee!).

5. CSI
Dat ik erg gecharmeerd ben van detective-achtige politieseries moge geen verrassing meer zijn. Ik ben dan ook helemaal CSI-verslaafd. Ik heb als gevolg daarvan een vreemd soort tic ontwikkeld: het mee-zingen en mee-mimen van de CSI-tune op maandagavond (een filmpje om dit te demonstreren volgt nog), mijn vaste CSI-avond met Yvonne.

6. Zonder ademhalen
Volgens mijn moeder zou ik het erg goed doen op de radio. Vraag me niet hoe ik het doe, maar ik kan een hoop woorden produceren, ze foutloos achter elkaar uitspreken, zonder tussendoor even adem te halen. Misschien een belachelijk grote longinhoud, misschien een constructie-foutje, ik weet het niet, handig is het wel :-)


Eigenlijk kan ik er nog wel een aantal noemen, maar ik houd het even bij deze 6. Ik zal uiteraard dit gezellige stokje ook nog even doorgeven:

Joanne: Had je vast niet verwacht hè? Als verwoed borden-op-kleur-zetter mag je ook nog 5 van je andere rare tics openbaar maken!

Yvonne (de huis-Yvonne): al ken ik vast al een hoop van je tics, de rest van internet mag daar ook wel van meegenieten!

Lineke: Zal vast om één of andere principiële reden tegen dit soort lijstjes zijn, maar deze mag je wél invullen!

Marlies: je gaat 'm heel erg van Joanne krijgen, dus je mag ook even wachten nog! :-) (maar kipfilet afspoelen en crème fraiche afgieten is raar ja!)

Ditte: Als ultieme lijstjes-invuller moet je deze toch ook écht hebben!

Broeders & slim

Mijn broertje ging met een aantal vrienden op wintersport afgelopen week. Alleen is die flapdrol lekker slim geweest met reserveren:

Bart zegt:
we mochten trouwens bijna ons appartement niet in
Bart zegt:
als groepsnaam hadden we damclubhooligans opgegeven
Bart zegt:
dus die franzosen dachten dat we de boel gingen afbreken, ze snapten enkel het hooligans gedeelte van de naam
Ilse zegt:
sukkel

Daarnaast kwam ie ook nog eens lelijker dan lelijk terug (met baard! Nou. Vraag. Ik. Je.). En ja, daar zijn uiteraard ook foto's van, kijk maar:

de PR op TV

Gister hebben we met hunnie opgetreden op het Stadsfeest Apeldoorn. Alwaar TV Apeldoorn mij gezellig heeft geïnterviewd over ons optreden. Was ik vandaag zomaar met m'n waffel op tv (in Apeldoorn dan), alleen heb ik het zelf niet kunnen zien :-(.

Gelukkig staat de uitzending over een tijdje online! :-)

Applaus

Ik heb vandaag, helemaal zelf, binnen een week na het ontvangen van een herinnering, een afspraak gemaakt bij de tandarts.

Applaus voor mij!

Gelukkig nieuwjaar!

Joanne, Ilse én de fles champagne (belangrijk) -die overigens verdacht snel leeg was- wensen u een gezegend 2007!

Oud & Nieuw

Te vinden op Loesje

Tatatatatatatata!

Vorige week kwamen Giel, Sander en Gerard uit het Glazen Huis op de Neude. De middag voor ze eruit gingen zongen ze, samen met de rest van het Neude, dit liedje :-)

Ik zie ik zie wat jij niet ziet

Wat een indrukwekkende site... maar o zo goed! (wel even je geluid aanzetten)

Daar word je stil van...

http://www.ikzieikziewatjijnietziet.nl/


(dat geeft mij dan toch weer heel veel 'energie', of hoe je dat in deze contaxt zegt, om in mijn werkveld aan de slag te gaan!)

3FM Serious Request

Deze week is het weer Serious Request op 3FM, mét het Glazen Huis op de Neude. En omdat ik natuurlijk wél in Utrecht woon, stond ik vanmorgen avec mijn camera op de Neude. Om. Tien. Voor. Acht. (ik moest werken, en mijn bus komt ook langs de Neude, vandaar). Tussen alle TV-ploegen en andere mediageile mensen. Ik zal er deze week vast nog wel vaker te vinden zijn, zéker ook om een nuttige bijdrage te leveren!

Hieronder wat fotootjens:

Druk weekend

Ik had een druk weekend, afgelopen weekend, net als sommige anderen. Na het leuke limonade-avondje met Frouke, ging ik zaterdag naar het Internationaal Danstheater in Orpheus.



Ook even achter de schermen geweest, maar daar liepen we nogal in de weg, dus snel weer terug.



Daarna weer zo'n leuk limonade feestje...



.. met slapen




En de volgende dag weer fris en fruitig het toneel op!

Prijsvraag

Aan u, lieve weblog-lezers, een korte prijsvraag:

Bekijk de foto's en beantwoord de volgende vraag:
'Wat hadden wij gedronken?'

a. Cola
b. Appelsap
c. Limonade
d. Anders, nl........

Mee-gil CD

De Mee-gil CD van de afgelopen vakantie is fijn! Ik zit zo weer op de Franse snelwegen in onze Seat Ragbak (gouden tip van Ilse en Joanne: altijd de middelste baan, hoef je ook niet met gedoe te zigzaggen door caravan's en hardrijders), in de tent, in het zwembad op de camping van Monsieur Yeux Bleu, in F1-hotels met leuke pinautomaten, bij MacDonalds in Nancy met de rest van Nederland, bij Lyon voor de péage, onder de douche met Honeloeloe, op parkeerplaatsen waar we worden aangestaard als 'die 3 Nederlandse meisjes met die auto', op het strand avec de zwemband, thee avec een koekie in pyjama ... fijn! Jammer dat hem en hem niet even mee komen zingen :-)

Mijn tip: bij alles een CD maken, kun je daarna lekker zwelgen van melancholie in leuke herinneringen!

Poes meets eend

(Ik vind vooral die Grolsch op de achtergrond wel leuk :-))

Lopen tot de zon komt

Afgelopen woensdag ging ik met de collega's van hiero Sinterklaas vieren. Heel gezellig, ik kreeg zelfs een gedicht van een kantje. En alle cadeautjes die niemand wilde hebben in het cadeauspel (theedoeken, thee-ei, eiersnijder en chocoladekoffieboontjes voor Frouke ;-)). Toen we met een aantal met de bus weer terug wilden gaan, was die net geweest. En de volgende zou nog een tijd duren... Dus stelde ik voor naar de volgende halte te lopen, en nog één en nog één en nóg één...

Uiteindelijk zijn we in De Bilt opgestapt en hebben we lekker gewandeld en scoutingliedjes gezongen onderweg én was het ook nog eens een strip minder met de bus :-).

Het resultaat van deze nachtwandeling:





(zowaar een frustratieloze foto-post, met dank aan Ilja en z'n hogere HTML-tips :-))

Marnel, Ronny en Flipper

Gister bij hem (hij was er ook) gegeten, een beetje Sinterklaas gevierd én Flipper gekeken:

Verhuizen

Vandaag heb ik Liza (maar allang weer in Nederland dus, dus niezo actueel meer) helpen verhuizen. Hemelsbreed was het misschien net een kilometer, maar vermoeiend was het wel! Vooral het naar beneden sjouwen van de kledingkast-die-niet-uit-elkaar-kon-want-dan-kon-'ie-niet-meer-in-elkaar) uit d'r oude studentenhuis met smalle trappen en rotte treden was vrij jammer te noemen. Liza zelf kon helaas niet helpen, want die had iets met d'r pees in haar hand & mitella's en mocht niks tillen.

Gelukkig was er Sterke Wouter (vriendje van ex-huisgenoot van Liza en buurman naast d'r nieuwe huisje!). Die tilde in z'n eentje zo ongeveer de hele kast naar beneden, terwijl ik en andere Ilse (handig een zelfde naam hebben, zéker tijdens het tillen van de kast :-)) boven aan de trap coördinerende werkzaamheden uitvoerden. Maar, uiteindelijk is alles in de aanhanger van Liza z'n pappa beland en is het ook weer in haar nieuwe huisje terecht gekomen. Dit laatste was overigens een stuk makkelijker dan uit haar oude huisje, want toen hoefde het geen trappen op.

En omdat ik natuurlijk mijn hele leven op foto vastleg, maar vanmiddag nét even geen camera mee had, heb ik een mooi plaatje gemaakt ter verduidelijking.

De morning after...

... het avondje PR-en hebben we heel serieus aan de website gewerkt (hij moet alleen nog even de wijzigingen online zetten, maar dat komt helemaal goed). We kunnen wel serieus zijn. En brieven getypt en folders gedaan en hier nog opgetreden.

Een avondje PR-en...

Jup jup jup

Voor iedereen die hem nog niet via hem z'n blog hebt gezien:

Slappe was

Ik dacht, met mijn baantjes in de psychiatrie mag ik ook wel eens over mijn eigen eigenaardigheden schrijven. Ik heb er al jaren last van, maar heb nog niet zo'n dermate ontwikkeld probleembesef dat ik zie hoe sterk het mijn leven beïnvloed.

Ik Ruik Aan Natte Was.

Ik vind het zó lekker om mijn was leuk te wassen met een gezellig wasmiddel en wasverzachter (ik ben bijna blij met het harde(re) water hier), die dan ook gezellig ruiken (niet van die aanstellerige dure hoor, een goedkope zorgt al voor een hoop effect). Niet dat dat heel erg nut heeft, want die geur is er zo uit als het droog is, maar de euforie zit 'm vooral in het ophangen. Niet één kledingstuk kan ik ophangen zonder er eerst even mijn neus in te steken en diep te inhaleren, zó lekker! Ik kan er echt van genieten :-)!

Ben ik nou de enige die zo debiel z'n was ophangt, of zijn er meer mensen die deze tic herkennen (in dat geval zou ik graag een lotgenoten praatgroep oprichten)?

Verwende kinderen

Het Grote Lombokhuis heeft eindelijk besloten hoe 'het' Sinterklaas gaat vieren. Zonder surprises (dat werd niet helemaal unaniem ondersteund qua tijd-inspiratie-zin :-)), maar mét cadeautjes natuurlijk en een gedicht(je) erbij, want dat hoort! Met een soort lijstjes-in-enveloppen-constructie kopen we allemaal voor elkaar een klein cadeautje van 5 euro.

Nu kan ik natuurlijk een heleboel onzinnige en misschien eventueel nuttige dingen voor 5 euro verzinnen, maar ik wil daar dan écht goed over nadenken, zodat de 3 x 5 euro voor mij helemaal optimaal en leuk besteed gaan worden ('jaaaaa, drammerd die je bent!').

Dus bij deze lieve weblog-lezertjes: Wat is nu het ultieme, leuke, nuttige, Sinterklazige, meest briljante cadeau voor 5 euro?

Dom

Op zaterdagmiddag rond een uurtje of 3 hier naar toe gaan is dom.

En Youp van 't Hek had er nog wel zo voor gewaarschuwd.

edit: gelukkig was ik wel gewoon met de fiets, lekker in de zon, en heb ik niet 10 rondjes meubelboulevard met 3 jankende kinderen achterin een auto moeten rijden voor een parkeerplek :-)

Full House dat niet Full House was

Gister zou ik (inderdaad, zou, al weken gepland, wat zeg ik, maanden) met Theo, hem, hem en hem (en hem vast ook wel, en iedereen die ik er nog meer tegen zou komen :-)) naar het Full House feest in de City Hall gaan. Christie had polsbandjes geregeld, iedereen had zin! Ja, we moesten eerst nog dansen, no problemo, ga je daarna door. Toen we in Utrecht waren met Theo even ingedronken (Dubbel Fris), toastjes gegeten (want: honger) preventief een stinkende spijkerbroek aangetrokken, bed klaargelegd, polsbandje om, klaar!

Wij erheen, via de werf naar binnen, of in ieder geval, dat waren we van plan. Het was er wel érg rustig. Volgens 2 meiden die we tegenkwamen kon je er alleen nog maar boven in. Wij naar boven, in de rij. Al binnen een minuut hadden we door dat het niet écht doorliep. Er waren mensen die al een half uur stonden te wachten en er niet in konden. Al snel hoorden we dat we er alleen in konden, als er eerst minstens 160 mensen naar buiten zouden komen en zelfs dan zou het afwachten zijn. Grrrrrr....! Al in de rij werden er massaal polsbandjes afgerukt en weggegeven. Hier gingen we niet meer naar binnen komen. We deden nog een rondje 'wat is er dan nog wel open en leuk?' door de binnenstad, maar zijn uiteindelijk met toastjes & wijn thuis achter de TV terecht gekomen. Heel gezellig hoor, met een DVD van de Lama's. Maar toch een béééééétje jammer gezien onze eigenlijke plannen van die avond!

En ik heb dus óók nog eens 4 euro voor niks betaald! De reden van dit jammere einde bleek het belachelijke ingangsbeleid van de portiers aldaar, want volgens Christie, die wél binnen was, was het helemaal niet zo heel druk binnen.

Mexicaans

Het blijven suffe dansjes, maar met leuke tafelkleed-bloemetjesgordijn (corso) kostuums:

Gastvrouw (een post speciaal voor Joannes moeder)

Door sommigen (ik noem geen namen) wordt nog wel eens gezegd dat Joanne geen goede gastvrouw is: ze zou mensen niet op tijd van eten en drinken voorzien.

Het tegendeel is echter waar: Joanne heeft afgelopen gisteren op mijn afstudeerfeestje bewezen een geweldige gastvrouw te zijn! Ze verzag mensen van koffie, thee, fris, wijn en bier én van zelfgemaakte 'appelfrutsels' (die op de zwarte onderkant na uitstekend te eten waren, al zeg ik het zelf) al vóórdat ik het zelf kon doen of zelfs maar bedenken. Dus. En ze heeft ook hapjes klaargemaakt (leerpunt: ook naar de kamer brengen, niet zelf in de keuken opeten)!

Ik zeg, dat is een kwestie van 'goed bezig Joanne!'

Juchteren

Voor de mensen die zich afvroegen hoe die rare haaltjes aan mijn bank komen....



...zo dus!

Autisten op de radio

Vanmiddag ga ik live op radio Apeldoorn, tussen half 4 en kwart voor 4, wat vertellen over een voorlichtingsavond autisme.... spannend!

(stoer hè?)

Tussen de gekken

Vandaag met Lineke naar Haarlem geweest, naar het Dolhuys. Is een soort oud gesticht, waar vroeger de gekken in werden gestopt en uiterst barbaars werden behandeld. Nu was het helemaal ingericht als museum rondom de psychiatrie, erg leuk! Er waren veel levensverhalen van mensen met psychoses of schizofrenie, waarbij sommige gewoon écht lachwekkend waren. En natuurlijk hebben we onszelf even uitgebreid door laten meten: Ilse kan haar beide hersenhelften gebruiken en Lineke kan heel goed 4 stippeltjes uit rijen met stippeltjes halen.

Hieronder wat fotootjes:

Lineke vult gezellige neuroticisme-stippel-testjes in.

Lineke ziet het niet meer zitten.

En Ilse ook niet meer, in van een kamer van een psychotische meneer (drank, drugs, en verbroken relatie), die alleen maar dingen met vossen kon doen en maken :-).

Het nogwat-plein in het centrum van Haarlem.

:-)