Regen

Vandaag had ik voor het eerst sinds weken eens een dagje niks. Afgelopen tijd Heel Erg Hard aan mijn afstudeeronderzoek gewerkt. Gisteren conceptversie ingeleverd, dus nu even (tot maandag) rust! Gelukkig dat het vandaag lekker weer was, kon ik even buiten genieten van mijn vrije dagje, haha! Om niet helemaal in mijn sinds kort aanwezige hypochondrische herfst-depressie te vervallen (fijn, dat weer), ben ik vandaag helemaal Op. De. Fiets. Naar de Nettorama gegaan! Door De Regen! Ik heb daarvoor zelfs mijn regenpak aangedaan. Sexy is inderdaad anders, maar was wel de hele verdere dag trots op mezelf ;-)!

Kinderweekend

Het pastte totaal niet in mijn we-moeten-de-maandag-erna-de-conceptversie-van-ons-afstudeeronderzoek-inleveren-planning, maar afgelopen weekend was zeker een geslaagd kinderweekend! Beeeeeetje nat (jammer!), maar de kinderen vonden het geweldig, as you can see!

Kopstoring

Vandaag is door het Trimbos-instituut een website gelanceerd speciaal voor KOPP-kinderen (Kinderen van Ouders met Psychiatrische Problemen, red.). De teksten zijn grotendeels geschreven door een collega van mij bij de Spatie. En... door moi :-) Een klein stukje maar, maar het stukje over psychische ziekten 'wat is...' is min of meer van mijn hand (hier en daar zie ik wat nieuwe dingen staan, dus er is wat geredigeerd)!

De Weduwnaar

Vanmiddag met Marnel naar de voorpresentatie van Kluun z'n nieuwe boek 'De Weduwnaar' in de Broese geweest! Was leuk! Kluun heeft wat stukjes voorgelezen en uiteraard gesigneerd. Dus een uurtje later wandelden wij met gesigneerde Kluuns de winkel weer uit :-) Na een ijsje, een terrasje en een Ilse-koopt-in-5-min-even-een-broek-in-het-kader-van-efficiëntie ging Marnel weer met de trein/ bus naar Apeldoorn en ging ik LEZEN! En nu, een aantal uren later, heb ik 'm UIT! En het was schitterend! Een mooi vervolg op 'Komt een vrouw bij de dokter'!


Ik gooi een muntstuk in het daarvoor bedoelde bakje en laat Luna een kaarsje pakken. Met de tong uit haar mond houdt ze de kaars in een van de vlammetjes. We zetten hem tussen de andere kaarsjes.
'Als we nu stil zijn en onze ogen dichtdoen,' fluister ik, 'kunnen we beter aan mama denken en dan is het net of ze een beetje bij ons is.'
Luna knikt.
We doen onze ogen dicht en zwijgen. Ik heb niks met kerken, maar ik moet bekennen dat deze plek goed voelt. De aandacht, de stilte, de rust, de kaars - het is inderdaad net of we iets dichter bij Carm zijn. Ik open mijn ogen en kijk naar Luna, die nog steeds met haar ogen dicht staat.
'Ben je klaar?' fluister ik.
Ze schudt haar hoofd. 'Nog een keer!' zegt ze beslist, met haar ogen gesloten.
Ik zwijg weer.
'Zullen we wat zeggen tegen mama?' vraag ik na een tijdje.
'Ja!'
Ik kijk even om mij heen. Er is niemand anders in het kerkje. Ik schraap mijn keel en begin, met zachte stem. 'Hallo mama... We zijn nu in Australië, in een kerk waar jij ook ooit bent geweest en we hebben het heel fijn samen... Maar...'
Ik wacht even. Het doet pijn om het zo uit te spreken.
'Maar... we... missen je. Zul je aan ons denken in de hemel en... goed voor ons zorgen?'
Ik open mijn ogen en veeg ze snel droog voor Luna me zo ziet. Die heeft nog steeds haar ogen dicht. Haar mond staat open.
'Luna?'
Ze opent haar ogen.
'Ga je mee?'
Ze knikt en pakt mijn hand.
Als we het kerkje uit lopen kijkt ze nog even om.
Ze zwaait en geeft een kushand.


Wrample uit: De Weduwnaar, Kluun.

Edit: Ha! Net een mail van Kluun himself gekregen, dat ik de eerste officiële reactie van een lezer op z'n website heb gegeven, vet cool!
Edit 2: Beste Kluun, mocht je dit ooit lezen: ik besef dat het niet helemaal netjes is een stuk van een officiëel nog niet uitgekomen boek op mijn weblog te zetten. Ik doe dit omdat ik wil laten zien hoe mooi ik je boek vond, en heb daarvoor een stukje uitgekozen dat mij raakte. Mocht je het vervelend vinden dat ik dit zo letterlijk uit je boek citeer: laat het me weten en ik haal het er onmiddellijk vanaf! :-)

Bikini's kopen

Jaarlijks terugkerend probleem: bikini's kopen! Hoewel ik mezelf objectief gezien niet een extreem raar figuur vind hebben, verandert dat ineens hopeloos als ik bikini's ga passen. Ten eerste word ik er niet speciaal gelukkig van om in knalwit TL-licht mijn lekker nog witte, zijbuikige lichaam te bekijken (bikini's hoor je te passen op het strand in de zon, niet onder TL-licht). En daarnaast schijnt het bijna onmogelijk te zijn dat een normaal model bikini mij fatsoenlijk past. Zeker als ze bij de Perry (mijn geheime vaste 'hier-kan-ik-goed-slagen'-leverancier van bikini's) op erg creatieve wijze kaartjes aan alles gaan hangen. Sta je in het hokje met toch een heel andere maat dan oorspronkelijk bedoeld.

Maar... het is gelukt! Ik had 'm aangetrokken omdat ik 'm 'wel grappig' vond, maar eenmaal aan bleek 'ie ook nog eens leuk te zijn! En een beetje calculerende vrouw weet dat een leuke passende bikini verrrrrie importent is (en beter twee van deze dan één, dus kopen die hap)! Het gaat om deze:

Op de site had ik er nog één gezien, die ik helemaal Ilse vond, maar daarvan hadden ze het bovenstukje niet in mijn maat (grrrrr...!). Nou ja, in eerste instantie wel, maar vanwege het creatief kaartjes hangen dus niet meer. Bovendien zag ie er in de winkel veel groeniger uit, en was dat witte randje ook groen. Mocht iemand deze bikini herkennen en 'm wél in witte versie (maat 36-38, op het kaartje staat waarschijnlijk wat anders :-)) tegenkomen: gelieve mij naar deze plek te ontbieden en mijn dank is groot!!! (zul je zien dat ie dan alsnog niet zit en lelijk is)

Boeken met snot

Op hevig aandringen van Lineke en Joanne (zo boeiend was het nou ook weer niet): mijn post over boeken met snot. Dat was ongeveer de invulling van mijn Koninginnenacht ende dag! Op 28 april eerst nog even heel intellectueel naar de toneeluitvoering van Christie (eigenlijk gewoon van de UHSK, maar Christie was de reden dat ik erheen ging :-)): Arsenicum en oude kant (de foto is even geropt van Ditte). Yvonne en ik dachten eerst dat het een heel moeilijk ingewikkeld geschiedenis-stuk zou worden, maar toen bleek het gelukkig toch grappig en bleek Christie gewoon een lief, onschuldig (nou ja...) oud dametje te zijn. Die af en toe wat mensen uit de weg ruimde, als het zo uitkwam. Leuk dus!

Daarna ben ik snotterend naar huis gegaan, want ondertussen was ik ook nog verkouden... zielig! Geen uitgaan voor mij dus (niet dat ik daar behoefte aan had, op dagen als Koninginnedag overvalt mij altijd een acute misantroopheid, waardoor ik meteen niet meer uit hoef). Ik heb lekker op de bank 'Wie is .... de mol?' gekeken!

De volgende dag had ik nog steeds snot, maar ben toch (en ondanks het vieze weer) even met Stef en Christie meegeweest naar de Vrijmarkt. Wel grappig, al ben ik niet een geboren Vrijmarkter: het is vooral een hoop verregende rotzooi bij elkaar, waarvan ik nou niet direct heel erg zin krijg om daar leuke dingetjes uit te zoeken. Heb liever dat iemand anders dat doet :-) (want vind goedkope leuke dingetjes, maar dan ook echt leuke dingetjes, op zich wel grappig). Gelukkig deden Stef en Christie dat wel pour moi :-). Met als gevolg dat ik zowaar 4 boeken (dat is dan wel weer het gevolg van met Stef en Christie mee) rijker ben, voor minder dan een euro. De vierde was zelfs gratis. Meneer achter boekenkraam: 'Ja, deze heb ik van mijn ex gekregen, die had er ook wat ingeschreven, maar dat heeft mijn vrouw eruit geknipt. Maar ik wil heel graag dat jij 'm meeneemt.' Mmmm.... wat moet ik hiervan vinden? Ging over 'Tot zoens' van Remco Campert. Niet dat ik daar ooit wat van heb gelezen, maar ach, eens moet de eerste keer zijn!

Zo Lien, weer tevreden? En als je mij even een digitale camera leent, zal ik woensdag een leuk foto-blogje produceren, want dan ga ik met Marnel naar het STRAND! Jeuj! Gaan we lekker picknicken op mijn nieuwe kleed, lekker een fles lélé leegdrinken op de lente! :-)

Daarom.

Onderzoek

Omdat ik op dit moment nog niet genoeg onderzoek doe, ga ik binnenkort aan nóg een onderzoek meedoen. Over mijzelf. Ik kreeg een mailtje van een onderzoeksbureau, waarbij ik al een tijd op de maillijst sta (en waarvoor ik af en toe eens wat vragenlijstjes invul tegen een leuke vergoeding) of ik aan een onderzoek over mijzelf wil meedoen. En dat wilde ik wel! Ik krijg binnenkort een wegwerpcamera toegestuurd, waarmee ik foto's van mijn leefomgeving (en mijzelf) moet maken (dat begreep ik tenminste uit de algemene instructie, een specifieke instructie krijg ik nog) en dan terugsturen. Daarvoor krijg ik gezellig 50 eurootjes betaald, altijd leuk! De foto's worden gebruikt voor interne websites en brochures van de Publieke Omroep. Niet voor porno-sites ofzo. Daar hadden ze toch net iets meer voor moeten bieden :-)!

Jarig!

Hiep, hiep, hoera voor mij! :-)

Veilig

Volgens de Postbank is het veilig als je af en toe het wachtwoord van Mijn Postbank.nl wijzigt. Kan ik begrijpen. De Postbank dwingt dus af en toe op dat je je wachtwoord wijzigt, anders kan je niet meer inloggen.

Ik heb mijn wachtwoord braaf gewijzigd en vond zelf dat ik een heel goed wachtwoord had. Zo goed, dat ik nu zelf ook niet meer in Mijn Postbank.nl kan :-) Tot volgende week mijn nieuwe wachtwoord wordt opgestuurd ben ik dus afhankelijk van de girofoon en overschrijvingskaarten... Zooooooo niet 2006 ;-)!

Lenzen (3), (4) en (5)

Vorige week vrijdag moest ik voor het eerst naar Hans A. voor mijn nieuwe lenzen. Mijn ogen zouden worden gemeten en daarna zou ik meteen nieuwe lenzen meekrijgen. Makkelijk. Eerst werd een soort grove schatting gemaakt 'kijk maar naar het luchtballonnetje' en wilde de meneer de sterkte van mijn bril weten. Ik legde even uit dat dat niet zo veel zin had, omdat die bril al wat jaartjes oud was en ik 'm niet zo vaak op had. Eerste fout. Natuurlijk had ik die bril wel vaak op, want ik deed toch wel een uur voor ik ging slapen mijn lenzen uit? Ehm... nee, dus.
Toen ging de meneer mijn ogen meten, -7.0 en -7.0. Ja, hij hield de sterkte van beide ogen maar even gelijk, want dat was makkelijker. Rare redenatie, het gaat er toch om dat ik goed zie? Ik kan heus wel de goede lens in het goede oog doen hoor! Ik had de lenzen meteen mee kunnen krijgen, als ik mijn polisblad bij me had gehad. Tweede fout, vrij dom, vond de meneer van Hans, want je had toch altijd je polisblad bij je? 'Ja dat scheelt een hoop administratieve rompslomp'. Hij moest eens weten wat een administratieve rompslomp het was als ik mijn polisblad mee moet nemen, maar goed.

Volgende dag, ik erheen, mét polisblad en een kopie er van, want je wist maar nooit. 'Ja dan kun je de kopie bij je steken (dat zei hij echt!) en het polisblad thuis netjes bewaren' (zei hij, met een minzame blik op mijn enigszins niet meer nette polisblad). Maar goed, alles geregeld, lenzen mee. Thuis ingezet (oude lenzen -voor de zekerheid- maar even bewaren). Toch wel sterk, die -7.0, zou hij het echt wel goed gemeten hebben? Nee dus, want na een paar dagen rode ogen, tranen, hoofdpijn en niet lekker kijken ben ik maar weer naar Hans gegaan. Ik had mijn oude lenzen inmiddels weer in (waar ik prima door zag), maar daar was Hans het niet zo mee eens 'Ja zo kan ik natuurlijk niks meten, maak maar een nieuwe afspraak'. Ik heb toen maar even al mijn assertiviteit bij elkaar geschraapt en gezegd dat ik daar eigenlijk geen zin in had. Dat ik nooit klachten heb gehad met mijn oude lenzen en dat ik die -7.0 al vanaf het begin raar had gevonden. Dat ik het wel mooi vond met Hans. Hans vond alles best, z'n secretaresse zou alles wel verder met mij regelen. Aardige mevrouw, netjes afgehandeld en zelfs het geld van de vloeistoffen (€15,-) teruggekregen. Hans zelf daarentegen handelde bijzonder klant-onvriendelijk (Hij Liep Gewoon Weg, De Lul!). Ik heb 'm in totaal 3 keer gezien, maar het blijft een raar mannetje.

Jammer van het experiment, want het was een handige, goedkope lenzenboer, die ook nog eens lekker dichtbij zat. Nu ben ik dus weer terug bij deze. Die is helaas wel even reizen, maar hij is wél aardig, weet waar 'ie het over heeft en -niet geheel onbelangrijk- hij geeft mij tenminste lenzen waar ik door heen kan kijken! :-)

'Helemaal klaar voor de zomer van 2006'

Net naar de kapper geweest. Meestal laat ik het wel ongeveer hetzelfde knippen want met mijn haar is toch nooit wat te beginnen. Maar nu had ik een kapster die ruige ideeën had. Er werden boeken met plaatjes bij gehaald (ik heb nóóóóóóit een kapsel uit een boek met plaatjes) en de mevrouw had allemaal hippe ideeën. Eerst iets wat er heel erg plukkig uitzag (ik was mijn hele jeugd al plukkig -van mezelf- dus dat laat ik er natuurlijk niet vrijwillig inknippen), daarna iets met lagen, maar dan achter kort en voor wat langer en een scheve pony. Ach, doe eens gek, knip maar. Mijn haar is all yours! Erger dan een kruising tussen een verlepte pleeborstel en een bos dood stro (zo was het vanochtend) kan het niet worden...! De kapster ging aan het werk... oei, dat was in eens best kort aan de achterkant! 'Ja ik doe even korte plukken voor het volume'. Daarna werd het nog helemaal hip gestyled (waaaaaaarom kan ik dat thuis nooit, ik heb altijd handen te kort als ik én fohn én de borstel vasthoud) en nu ben ik dus 'helemaal klaar voor de zomer van 2006!' Aldus de kapster. Maar hip is het wel :-).

'Poot!'

Simba is soms een beetje te veel hond, hij gaat zitten op commando en geeft zelfs pootjes :-):


(z'n kop was een beetje net buiten het fimmeltje)

Lenzen (2)

Hoewel de IZZ een rare verzekering is, die niet al te denderend is in telefonische informatie afhandeling en die er een maand of 4 over doen om te snappen dat je Ilse niet met een J schrijft en hoewel de Hans Anders natuurlijk een afzetterige ruk-opticien is (meer daarover volgt), is de combinatie tussen deze twee wel leuk:


Als ik dan zometeen ruk-lenzen krijg, zijn ze in ieder geval nog gratis :-) (want ik ben wél zo georganiseerd dat ik een basisaanvullende regeling heb genomen)!

Bzzzzzzzz...!

Zo, ik heb even een zonnebril van Frouke opgehad, vette shit! Hahaha, deze wil ik ook!

Frouke kan het echt (die is geoefend met de bzzzzzzzzz-zonnebril)!

Mijn eerste in de serie 'op zoek naar een zonnebril'. Ooit word ik wel hip!

Ook onder de indruk

Actrice Frédérique Huydts overleden

AMSTERDAM - Actrice Frédérique Huydts (38) is maandagmiddag overleden aan de gevolgen van darmkanker. Dat liet haar management Features Creative Management maandag weten. De actrice die na ingrijpende behandelingen voor darmkanker weer helemaal op de been zou zijn, werd eind vorige week opnieuw opgenomen in het ziekenhuis met nierproblemen. Huydts is momenteel op tv te zien in eerder opgenomen afleveringen van Wie is ... de mol? bij de Avro en Dreamtravel op Net5.

De uitzendingen van Wie is ... de mol? gaan volgens een woordvoerster van de Avro op verzoek van Frédérique en haar familie door. Over eventuele aanpassingen van het programma, kan ze nog geen uitspraak doen.
De actrice werd geboren op 19 augustus 1967 in Den Haag. Het grote publiek leerde Huydts kennen als Annet in de soap Goede Tijden, Slechte Tijden.

(via) (via) en (via)

Zonnebril

Vandaag ben ik met Marlies in Utrecht even wezen winkelen. We zouden eigenlijk met Frouke mee naar college (kon Marlies even zien of ze echt wel pedagogiek wil gaan studeren), maar dat ging niet door. En tegen de tijd dat ik dat wist, zat Marlies al in de trein. Dus dan maar de stad in :-)! Eerst even een broodje bij Bakker B., want daar sta ik altijd ineens per ongeluk binnen. Toen naar de Six (ook gevaarlijk). Ik heb daar heel on-Ilsiaans vier ringen gekocht (en ik heb ze ook nog alle vier om ook) en toen wilde ik mij eens even een hippe zonnebril aanschaffen.

Mijn conclusie: dat kan niet. Hippe zonnebrillen zat, maar ze passen niet op mijn hoofd. Het zijn gewoon twee dingen die niet bij elkaar horen en in de toekomst ook niet bij elkaar zullen horen. Ik ben denk ik gewoon niet hip :-). Mijn moeder weet dat heel leuk te omzeilen met 'jij hebt gewoon een klassiek hoofd (?)', hetgeen vrijvertaald kan worden opgevat als 'op jouw rare smoelwerk past gewoon geen bril'. Klassiek hoofd of niet, jammer is het wel, want sinds deze leuke oogdekseltjes een deel van mijn leven zijn, heb ik altijd Heel Erg Hard een zonnebril nodig. Dus: iedere fashion-expert die denkt mij een leuke doch enigszins betaalbare zonnebril te kunnen aansmeren: ik ga graag de uitdaging aan!

Ik omhels je

Zaterdag met hem en hem naar 'Ik omhels je met 1000 armen' geweest. Fijn :-)! Ik zal eens even mijn ongezouten mening over de film geven, want ik heb alleen nog meer zeik-recensies gezien. Wat ik eigenlijk het zeikerigst aan de hele film vond was de Camera/ Studio (bioscoop te Utrecht, red.). Hadden we netjes gereserveerd, was die vervallen. Op zich hadden we de kaartjes ook niet een half uur van tevoren opgehaald, maar in Apeldoorn hebben ze zelfs een keer twee Harry Potter-kaartjes heel lang vastgehouden, terwijl er voor die film Veel Meer animo was. Dus.

Maar de film was mooi. Ik vond 'm goed op het boek lijken. En dat is al een prestatie op zich, aangezien in het boek ongeveer 3 verhaallijnen door elkaar heen lopen, plus een hele hoop verteltechnische literaire uitstapjes van de schrijver. En dat is in de film best goed nagemaakt. Alleen was die hoofdrol-speler zo rete-irritant. Bah! In het boek was ie heel grappig, maar in de film is het zo'n zielig jongetje, zo'n klein filosoofje, bah. Tuurlijk hebt ie ook wel alle recht om verdrietig te zijn, en dat klopt ook wel met het verhaal, maar ik vond 'm wel stom. Z'n moeder vond ik trouwens erg goed ge-type-cast (of hoe je dat ook moge schrijven, maar dat weten de Vera's en de Linkekes wel, want die moeten altijd zonodig alle spelfouten uit mijn blogs halen).

En natuuuuuurlijk moeten er altijd nog meer dingen in de film, omdat die dingetjes in het boek dan zo mooi zijn... 'ja maar dat kan niet want dan word de film zo vol' 'ja weet ik, maar ik moet er wel even over zeuren'. Dus: allemaal het boek lezen!

Lenzen

Inmiddels woon ik circa een jaartje of 3 in Utrecht, dus ik vond het wel eens handig om mijn lenzenmeneer ook in Utrecht te laten zijn :-). Eén dag voor je vakantie met de trein naar Apeldoorn om een nieuwe lens op te halen (vlak voor sluitingstijd) omdat je een scheur in je lens hebt, is niet echt handig namelijk!

Dus. Ik heb vandaag Hansalleendeprijsisanders Anders eens opgebeld (want die werd door mijn ziektekostendingetje goed vergoed, stelletje vriendjespolitici). Netjes een afspraak voor volgende week vrijdag gemaakt. Vond het helemaal goed van mezelf. Tot de mevrouw aan de telefoon aan het eind van het gesprek nog even opmerkte 'dat ik dan volgende week voor de afspraak geen lenzen in mocht hebben'. Grapje. Nee, ze verhuurden geen blindegeleidehonden. Dus doe ik maar fijn mijn lelijke bril waar elke 3 dagen een glas, poot of neusbrug van af- of uitvalt. Als het me dan lukt om er te komen, koop ik meteen een nieuwe bril.

Mrs. Vendertas from thie bjoetiful sittie of Epeldoorn

Vandaag mochten wij als Phoenix optreden op de afscheidsreceptie van Mrs. Vendertas :-) Die was namelijk ook mee naar China en dit was dan een beetje een verrassingsoptreden voor haar! Was erg leuk, gezellig tussen alle opgedirkte kakkers. Ik kan daar altijd een beetje niet zo goed tegen, al dat overdreven gedoe. Naakt zijn we toch allemaal hetzelfde, dus zo interessant hoeft iedereen niet te doen met z'n dure boetiek-kleren en vette auto met chauffeur (hahaha).

Maar, we hebben natuurlijk wel even interessant op die receptie ge-PR-t. Lekker sneaky overal folders en visitekaartjes neergelegd. Na een tijdje hadden 'we' bedacht dat we maar weer eens moesten gaan. Ik vond dat we eigenlijk even Mrs. Vendertas een hand moesten geven, maar d'r stond een rij van 3 zalen lang en ik durfde niet zo goed. Gelukkig had ik al een wijn op, dat scheelde. En toen Joanne lekker in mijn oor stond te tateren: 'Doe maar, doe maar net als Frouke, dat durf je wel', moest ik mijzelf natuurlijk even bewijzen. Dus ik heb Mrs. Vendertas even beleefd op d'r schouder geklopt, dat 'we' nu weg gingen, maar dat we haar toch even zeer hartelijk ende beleefd wilden bedanken voor die hele China-reis (niet dat zij daar zelf ene cent aan hebt betaald, maar toch). Há! Had ik dat maar mooi even gedaan. En de rest van de groep maar gewoon een beetje weglopen, foei!

Attachment & fietsen

Vanmiddag toog ik, als soort van SOG (maar toch ook niet) OP DE FIETS naar de Uithof. Lekker! Ik vind het altijd wel een onderneming, maar als ik eenmaal onderweg ben, is het lekker om dat stuk weer eens te fietsen. De laatste keer was geloof ik in *kuch* juni 2005 *kuch*.

In het kader van 'goed bezig Ilse!' had ik gister even de Pedagogiek-Bijbel bij de bieb aangevraagd en die ging ik dus ophalen op de Uithof. Voor niet-ingewijden: ik heb het over het boek van Bowlby 'Attachment and Loss'. Volgens mij hadden ze zonder dat boek meteen de hele pedagogiek af kunnen schaffen, want ALLES draait zo ongeveer om attachment. Je hoeft maar een onderzoek te lezen of Bowlby wordt een keer of tien (minstens) aangehaald.

Zo is het ook ongeveer met ons afstudeeronderzoek. Dat gaat ook vrij veel over hechting :-). Aangezien we inmiddels bijna klaar zijn met een theoretische inleiding, waarin Bowlby al een keer of wat voorbij is komen fietsen, leek het mij ook wel eens nuttig om dat boek eens zelf in handen te hebben (lezen is weer wat anders). Ik dacht minstens dat als je dat boek in de bieb aanvraagt, je er dan een speciaal uitreikcomité bij krijgt, die dan een fluweelrood gekaft boek met gouden boekenlint aan je overhandigt. En dat je er dan handschoentjes bij krijgt, zodat 'ie niet vies wordt. En dat je vervolgens je verdere studieduur wordt nagefluisterd: 'Zij is dat meisje dat dat boek heeft geleend'. Niets van dit alles. De bebrilde biebmeneer schoof met een minzaam lachje een oud, afgekauwd, stinkend bruin pocketboekje over de balie. Met koffievlekken.

Edit: persoonlijke mededeling: GOED HÈ, FROUKE, dat ik dat boek ben gaan halen???

Lente!

Omdat het volgens het KNMI vandaag lente is en omdat het een fijn plaatje is!

(Jaaaaaa, Joanne, jij had het bedacht, als aller-aller-allereerste en iedereen pakt het van je af en jij doet het wel op de echte lente en het is heel origineel en wij zijn allemaal vette na-apers ;-))

SOG-blog

Vandaag zit ik al de hele dag zielig ende alleen aan ons afstudeeronderzoek te werken (ik houd wel van een beetje zelfkwelling). Af en toe mag ik even SOG-pauze om te MSN-en, blogs te lezen, boodschappen te doen, wenkbrauwen te epileren, met poes te knuffelen en -niet geheel onbelangrijk - te eten dan wel te drinken. Maar verder werk ik écht heel hard door! Het is alleen véél werk... Ik stond na 5 minuten al helemaal achter het idee 'met z'n 2-en afstuderen' (voor zover ik dat niet al stond): gezelliger, leuker, het werkt stukken efficiënter (ja!) en het leidt in veel geringere mate tot gevoelens als 'ik wil eigenlijk dood' (onderzoekstechnisch zou het natuurlijk leuk zijn om te kijken of voorafgaand aan deze gevoelens een acute daling in self-esteem optreedt).

Dus. De meest briljante SOG-blog is overigens deze, al SOGt de eigenaar daarvan inmiddels zo hard, dat 'ie zelfs geen tijd meer heeft om z'n blog te onderhouden (dit is een hint ja).

Zo, genoeg gezeurd, ik ga boodschappen doen!

Salade en Swirl

Met Joanne gister weer lekker Swirl gehad! Weliswaar was het niet helemaal 11 maart meer, maar deze hadden we nog tegoed! Lekker :-)

Als avondeten lekker anorectisch sla gegeten, dan kun je daarna lekker veel Swirl eten! Met dat belachelijk goede eetpatroon van de afgelopen week van mij, mag je best wel eens een dag lekker ongezond eten! Maar het was wél lekker! Ik kijk nu al uit naar 11 september!

Brood, daar zit wat in!

Vanwege alsdat ik het nogal druk heb met afstuderen (goh), is het afgelopen week nogal eens voorgekomen dat ik best wel op tijd uit mijn bed was. Zelfs in het weekend! Aangezien ik niet echt veel tijd had om boodschappen te doen, had ik vanmorgen geen brood meer. In plaats van gewoontegetrouw een halfje Twents Donker Volkoren bij de Appie te halen, heb ik het vandaag eens anders gedaan. Mijn moeder heeft het al jaren over ‘een bakker aan de Bilderdijkstraat, daar waar ik (mijn moeder dus) vroeger boven woonde’. Dus vanmorgen vroeg toog ik naar de betreffende bakker (die eigenlijk best dichtbij bleek te zijn). Normaal sta ik in het weekend altijd op als bakkers al hun brood allang verkocht hebben, maar nu had ik volop keus! Lekker lekker lekker! Vers brood gekocht en helemaal genietend ontbeten. Mijn hele dag weer goed!

Nou ja, bijna dan.

Onsociaal en ongezellig

Zoals bij menigeen inmiddels wel bekend is, zijn we ein-de-lijk begonnen met ons afstudeeronderzoek. En dat zullen we weten ook. Niks ‘ja, lekker beetje aan ons onderzoek werken’, gewoon keiharde arbeid…! We waren netjes op tijd begonnen, zodat we alles lekker grondig, maar vooral lekker relaxt konden doen. Beetje literatuur zoeken, beetje wat schrijven, beetje inlezen, dat soort dingen. Helaas waren we allebei ‘gezegend’ met katten die op het goede moment ziek werden dan wel dood gingen (snik!). Gevolg daarvan was dat we de afgelopen dagen ineens Heel Hard moesten werken. Want ons onderzoeksvoorstel moest wel ingeleverd worden (eigenlijk afgelopen donderdag al). Een beetje zielig doen zorgde gelukkig voor 2 extra dagen, die we hard nodig hebben gehad! Want afgelopen vanavond moest het echt af zijn.

Daarom waren we dus ZIELIG deze dagen! Geen afspraken, geen werk, geen geld, geen socialigheid, geen afwas (met dank aan huisgenoten :)), geen was ophangen (idem :)). Alleen afgezonderd van de rest van de wereld afgezonderd in onze respectievelijke (studeer)kamers. Gelukkig hielden we elkáár nog gezelschap, anders was het helemaal om hersendood van achterover te slaan.

En gaat het de komende twee weken (lees: het komende half jaar) veranderen? Neen. Kleine letters: al hopen we het wel iets rustiger aan te doen dan de afgelopen drie dagen.

Gelukkig ga ik morgen mijn zeldzame vrije dag spenderen aan de Poortstraat, alwaar ik de bokkenpoot hanterend Linekes und Renés muren van een fris verfje ga voorzien. En knakworst eten. Voor degenen die mijn overige vrije tijd met mij willen doorbrengen: dat kan, hiervoor kunt u contact opnemen met mijn secretaresse, inboekingen op volgorde van binnenkomst van aanmelding, graag bellen buiten kantooruren. En dan te bedenken dat ik nota bene afstudeer op RELATIES en SOCIALE competentiebeleving. Daar ben ik zelf momenteel het sprekende voorbeeld van.

Of ik dan niet liever ‘lekker (fulltime) werk, want dat is zoveel rustiger dan studeren’? (citaat van een niet nader bij naam te noemen collega)

Nee. Voor geen goud.

Foto's demoweekend

Die had ik dus allemaal van Joanne gekregen, dus dat is handig! Ze zijn hier, hier, hier en hier te bewonderen!

Demoweekend & regelen

Soms heb je wel eens de pech dat je accu leeg is *kuch* Floris *kuch. Dan heb je je lichten aan laten staan en dan gebeurt het dat je een paar uur later niet meer echt weg kan komen. Gelukkig heb je dan Frouke bij je. Die regelt altijd alles (zelfs als ze gewoon voor de eerste keer ergens met mee is en er mensen bijlopen met technische opleidingen en al tig jaar langer hun rijbewijs *kuch* juf *kuch*), handig!

"Ik houd de startkabels wel even vast."

"Even kijken hoe het moet, eigenlijk weet ik dat niet, maar ik moet er natuurlijk wel even bij staan."

"Zooooo, moet het, aan die rode!"

"Even kijken oftie het al doet!"

"Wij kijken wel even toe, wij hebben er tenslotte het meest ervaring mee."

Frouke, je bent wel lief hoor! Ik moet altijd wel erg om je lachen als je zo doet, haha!

Voor Joanne

Omdat ik gelukkig al alle foto's van het demoweekend op mijn stickie heb gekregen van Joanne (dat scheelt), zijn dergelijke mailberichten natuurlijk totaal overbodig:

From: Joanne van 't Hof hofjoanne@hotmail.com
To: i.dejong@spatie.nl
Subject: napoep
Sent: woensdag 1 maart 2006 11:02:16

En wanneer ga je goverredomme es een keer die foto's op je blog drukken. Ik wacht echt al daaaagen met smart (foto's heb ik zelf, maar dat geeft niets;-))

(ik vind vooral het e-mailadres waar dergelijke berichten op een dergelijke dag -ik werk op woensdag- heen worden gestuurd wel leuk).

Maar: ik zal mij zo eens even over de foto's die ik wél heb gaan buigen!

Amerika

Ilse is hevig aan de afstudeer (goed bezig!) en leest hele spannende artikelen... leuk! En ik weet het nu zeker: in Amerika is altijd alles nóg erger, nóg meer en nóg dramatischer. Vanaf nu is dit ook wetenschappelijk onderbouwd (citaat uit het spannende artikel wat ik lees):

Consistent with previous research, we found that American youth reported more internalizing and externalizing problems than did their Dutch peers, and said that negative moods interfered more with their ability to learn in school.

Of Amerikanen zijn gewoon echte drama-schoppers, kan ook natuurlijk! Lijkt mij niet geheel onwaarschijnlijk!

Kip

Omdat het nationale vogelgriep-neurticisme is uitgebroken, is bij de Albert Heijn al het kippenvlees in de bonus. Zeker ter compensatie. Lekker. Dat wordt dus de hele week kip eten :-).

Zomer

Zo, ik zou niet meer over winterdepressies bloggen (een beetje nog maar)... maar ik wil nog wel even zeggen wat ik zo fijn aan zomer vindt! Kopiepeest van gesprek met Marnel:


Ilse zegt:
fijn dat jij ook een winterdepressie hebt
Ilse zegt:
kan ik lekker tegen iemand zeuren die mij snapt, hahaha
Ilse zegt:
ik wil lente
Ilse zegt:
lekker in het park
Ilse zegt:
lekker met lele
Ilse zegt:
op een kleed liggen
Ilse zegt:
tot het net een beetje koud wordt
Ilse zegt:
en dan lekker de zon zien ondergaan
--- Marnel --- zegt:
jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
--- Marnel --- zegt:
oh
Ilse zegt:
en dan naar huis fietsen
--- Marnel --- zegt:
ik kom gillend klaar
--- Marnel --- zegt:
hahaha
Ilse zegt:
en net een beetje te koude kleren aan hebben
Ilse zegt:
maar zooooo lekker blij zijn van het park
Ilse zegt:
dat je kleed nog een beetje naar gras ruikt
Ilse zegt:
*zucht*
Ilse zegt:
dat wil ik
Ilse zegt:
en dan lekker 's ochtends
Ilse zegt:
je bed uitzweten
Ilse zegt:
of de zon die je al door de gordijnen heen ziet
--- Marnel --- zegt:
doe even dat allemaal op een blog
--- Marnel --- zegt:
de fijne dingen van de lente
Ilse zegt:
ja :-)

In bed

* Post in het kader van mijn winterdepressie, als je niet zo goed tegen hypochondrisch gezeur kan, moet je 'm maar even niet lezen :-)! *

Soms heb j evan die dagen dat je denkt: ik had vandaag beter in bed kunnen blijven liggen. Vandaag had ik zo'n dag. Ik had om 10.10u met Frouke op het busstation afgesproken, natuurlijk pas veel te laat uit bed, dus haasten om toch nog wel te douchen, ontbijten, aankleden en er een beetje toonbaar uit te zien. Op de uni (wat een jeukwoord, hè?) was het nog wel oké en gezellig. Maar daarna had ik he-le-maal geen zin meer om alle dingen die ik van mezelf moest regelen te regelen. Heb ik dus lekker ook niet gedaan :-) Ik heb lekker zitten zwelgen in zieligheid en zelfmedelijden. Ik heb nog wel boodschappen gedaan, maar dat was geen succes (mensen voor mijn karretje, alles omver stoten, in de verkeerde rij staan, alles tig keer laten vallen). Volgende keer als ik weer zo'n dag heb, blijf ik in bed en doe ik niks!

En morgen... zal ik met ik met hernieuwde energie braaf naar de brillenmeneer 'ja stuk ja, ja eigen schuld ook, nee, al 2873462478 keer gebeurd, ja, te lui om te repareren, ja, weet ik, Heel Erg Stom van mij.' En mijn Sinterklaassurprise afmaken. Ehm, ja, het is inderdaad februari, dat weet ik, maar in december hadden we geen tijd. Allerlei regeldingen doen voor Phoenix, waar ik lekker vandaag geen zin in heb. En owja, niet geheel onbelangrijk, wat aan mijn afstudeeronderzoek doen!

* Einde bericht, de volgende post zal over iets leuks gaan, misschien wel over ZOMER, haha!' *

De kracht van de gedachte

Afgelopen najaar heb ik een heleboel mensen de kracht van hun eigen (negatieve, automatische) gedachten geleerd. Wat een invloed die hadden op hun gevoel. En hoe ze door middel van hun gedachten uiteindelijk hun gevoel konden beïnvloeden. Om het hele GGG-principe (Gebeurtenis-Gedachte-Gevoel) uit te leggen en hoe dat dan invloed had op elkaar, gebruikte ik het volgende voorbeeld:

Gebeurtenis: Stel, je ligt in bed en je hoort een geluid beneden.

Gedachte 1 n.a.v. Gebeurtenis: Het is een inbreker.
'Logisch' Gevoel 1 als gevolg van Gedachte 1: Angst

Gedachte 2 n.a.v. Gebeurtenis: Het is de kat
'Logisch' Gevoel 2 als gevolg van Gedachte 2: Gerustgesteld, evt. irritatie (de discussie over 'wat is een gevoel' zal ik maar even achterwege laten)

Afgelopen zaterdag lag ik in bed, en ik ergerde mij aan het lawaai van de kat, die 's nachts altijd een uurtje hyperactiviteit in de planning heeft staan. Dacht ik. Bleek het dus toch een inbreker te zijn :-).

'Voordeel' is dat de inbreker bij de buren was (maar hij -ik ga er gemakshalve even van uit dat het een 'hij' is geweest- maakte wel bijzonder veel lawaai, terwijl ik wilde slapen, grrrrr!).

Dierenarts

Opdrachtje voor de lezers: even onderstaand verhaaltje doorlezen en dan bedenken wat voor een impact het heeft als de dierenarts zegt 'ja even een weekje drie maal daags een druppel in het rechteroogje, dan is het weer klaar'.


HOW TO GIVE A CAT A PILL

1) Pick cat up and cradle it in the crook of your left arm as if holding a baby. Position right forefinger and thumb on either side of cat's mouth and gently apply pressure to cheeks while holding pill in right hand. As cat opens mouth pop pill into mouth. Allow cat to close mouth and swallow.

2) Retrieve pill from floor and cat from behind sofa. Cradle cat in left arm and repeat process.

3) Retrieve cat from bedroom, and throw soggy pill away.

4) Take new pill from foil wrap, cradle cat in left arm holding rear paws tightly with left hand.
Force jaws open and push pill to back of mouth with right fore-finger. Hold mouth shut for a count of ten.

5) Retrieve pill from goldfish bowl and cat from top of wardrobe. Call spouse from garden.

6) Kneel on floor with cat wedged firmly between knees, hold front and rear paws. Ignore low growls emitted by cat. Get spouse to hold head firmly with one hand while forcing wooden ruler into mouth. Drop pill down ruler and rub cat's throat vigorously.

7) Retrieve cat from curtain rail, get another pill from foil wrap. Make note to buy new ruler and repair curtains. Carefully sweep shattered figurines and vases from hearth and set to one side for gluing later.

8) Wrap cat in large towel and get spouse to lie on cat with head just visible from below armpit. Put pill in end of drinking straw, force mouth open with pencil and blow down drinking straw.

9) Check label to make sure pill not harmful to humans, drink 1 beer to take taste away. Apply Band-Aid to spouse's forearm and remove blood from carpet with cold water and soap.

10) Retrieve cat from neighbour's shed. Get another pill. Open another beer. Place cat in cupboard and close door onto neck to leave head showing. Force mouth open with dessert spoon. Flick pill down throat with elastic band.

11) Fetch screwdriver from garage and put cupboard door back on hinges. Drink beer. Fetch bottle of scotch. Pour shot, drink. Apply cold compress to cheek and check records for date of last tetanus jab. Apply whiskey compress to cheek to disinfect. Toss-back another shot. Throw Tee shirt away and fetch new one from bedroom.

12) Ring fire brigade to retrieve the fuc-ing cat from tree across the road. Apologise to neighbour who crashed into fence while swerving to avoid cat. Take last pill from foil-wrap.

13) Tie the little bastard's front paws to rear paws with garden twine and bind tightly to leg of dining table, find heavy duty pruning gloves from shed. Push pill into mouth followed by large piece of fillet steak. Be rough about it. Hold head vertically and pour 2 pints of water down throat to wash pill down.

14) Consume remainder of Scotch. Get spouse to drive you to the emergency room, sit quietly while doctor stitches fingers and forearm and removes pill remnants from right eye. Call furniture shop on way home to order new table.

15) Arrange for RSPCA to collect mutant cat from hell and ring local pet shop to see if they have any hamsters.

Hypochonder

Men wil mij nog wel eens een hypochonder noemen (hoe ze er bij komen...??). Na poes d'r geïrriteerde oogje heb ik deze eigenschap ook naar dieren toe verbreed. Net was ik het poezenbeest in d'r nek aan het kriebelen. Ineens voelde ik daar een raar bobbeltje. Owjee...! 'Bobbeltjes' zijn in mijn ogen altijd voorbodes van niet zulke leuke dingen. Tot ik ineens bedacht dat, owja, het poezenbeest was gechipt... in haar nek inderdaad! :-)

Het lot tarten

Yvonne le huisgenoot had laatst de theorie dat als je er op z'n lelijkst uitzag en er helemaal niet naar op zoek was, je dan de liefde van je leven zou tegen komen.

Vandaag deed ik een goede poging:
Douchen stond vanmorgen niet in mijn rijtje bezigheden. Mijn haar zag er dientengevolge uit alsof ik er net een pot mayonaise in had gesmeerd. Ik loop al drie dagen in dezelfde broek rond en had er vanmiddag vanwege de kou een trui bij aangetrokken die hip was toen ik in de brugklas zat. Verder zag ik er niet al te wakker uit en had ik vaag een oude vislucht van een vanmiddag genuttigd broodje zalm om mij heenhangen. Om het geheel af te maken heb ik er mijn lelijke jas bij aangetrokken.

Helaas, het mocht niet baten. Ik ben de liefde van mijn leven niet tegengekomen toen ik net boodschappen ging doen.

Voor de mensen die nu denken dat ik hier hevig zit te versmeren: ik ga zo douchen en schone kleren aandoen :-) En kauwgom doet wonderen!

K-k-koud

Mevrouw Hoefsloot mag het dan heerlijk vinden voor al die kachels... ik heb het wel gehad met de winter! Zeker vandaag lijk ik maar niet warm te worden... brrrr! Geef mij maar zomer, lekker hele dagen in het park en aan de Leidsekade zitten, lekker met een rokje aan (en rosé :-)), bruin worden, beetje lezen... mmmmmmm... zo'n zin in! Veel beter dan dit stomme depressieve ('neeej, dat is je eigen gedachte') winterweer en die ijskoude natte wind die dwars door je heenwaait. Gelukkig is het over 7 weken lente!

Weblog

Kluun snapt tenminste hoe belangrijk constante factoren zijn voor mensen die de hele dag andermans leven lezen, fijn! Ik als rasechte weblog-stalker vind het vreselijk als mensen in ene niet meer updaten Als Ze Dat Wel Zouden Doen. Dus. Gelukkig vindt Kluun dat ook erg :-). *klik*

Iers

Vandaag kwam Marieke Pellens ons Iers geven. Leuk! Van tevoren wil ik wel altijd gewoon dood, zeker bij het idee van de spierpijn achteraf (Niet Over Nadenken). Maar als je bezig bent is het wel gewoon fijn en leuk en vooral goed om weer eens een deskundige te laten meekijken & meedoen! En eigenlijk vind ik Iers altijd best wel heel leuk (in tegenstelling tot Joanne, haha!). En nog eigenlijker vind ik dat ik het helemaal niet slecht deed vandaag, op wat leuke grapjes na :-).

Alleen jammer dat ik vanaf morgen niet echt meer normaal kan lopen. Dus mocht je denken 'goh, wat heeft die in ene dat ze zo raar loopt?': 'die' heeft Iers gedanst!

Overigens: van Joanne heb ik geleerd dat alle blogs een plaatje moeten hebben, want 'dat is gezelliger'. Dus. Bij deze. En verder dat je over alles moet loggen. Maar dat deed ik natuurlijk al. Ik heb verder ook geen interessant leven, ik doe alleen maar dingen om het zo interessant mogelijk op mijn blog te zetten :-).

ik zie lichtjes in je ogen
kom eens heel dichtbij

ik zie mij

je ogen zijn twee spiegeltjes
zie je dat ook bij mij

Hans & Monique Hagen

Onzichtbaar

ONZICHTBAAR

een zucht is onzichtbaar

net als de wind

de nacht is onzichtbaar

als de dag begint

onzichtbaar zijn de dingen

die ik kwijt ben

die ik nooit meer vind

maar

met mijn ogen dicht

zie ik alles

wat mijn hoofd verzint

Hans & Monique Hagen

Dit even in het kader 'Ilse zit in haar 4', maar verder gaat het prima met mij hoor!

Liiiiiiiieeeeeeff hè?

Katten hebben het echt druk! Vooral de onze... *naar een kachel sjouwen* *ervoor gaan liggen* *slapen* *je rug bijna verbranden* *omdraaien* *je laten aaien* *hetzelfde herhalen voor een willekeurige andere kachel* *en 's nachts lekker hard miauwen omdat je dan niet bij de kachels kan*

Edit: met dank aan Christie voor het laten jatten van haar camera :-)!

Mevrouw G. Hoefsloot

Jaaaaaa!! Ze is er! Eindelijk! Vanmorgen zijn we braaf gevieren naar het asiel gegaan, om eindelijk onze poes op te halen! We leken wel van die pas bevallen vrouwen, we hadden alléén nog maar oog voor de poes in de mand :-) (niet voor het verkeer om ons heen, haha) En ze is heeeeeeeel erg lief! Heeft inmiddels het hele huis al geïnspecteerd en volgens mij is het goedgekeurd. Ze vond ons ook prima, want de kopjes en likjes zijn niet van de lucht!

En dit is d'r dan:

Hoe goed ken je mij?

Ik heb mij eens gezellig uitgeleefd op een Quiz over jawel, MIJZELF!

Ga de uitdaging aan!

Take My Quiz - on - QuizYourFriends.com!

Mevrouw Hoefsloot

Jaaaaa...!! Eindelijk zijn onze plannen omgezet in concrete acties; het asiel is bezocht, er zijn wat opties overwogen en uiteindelijk hebben we een poes 'gereserveerd'. Dit weekend staat in het teken van het grote 'katten-voorbereidings-plan': voerbakje en de poepschep (bah!) zijn gekocht, de kattenbak en een mandje zijn onderweg! Morgen even wat boodschappen doen en dan kan ze komen!

Onze aankomende kat is op de foto een beetje te zien. In het echt is ze natuurlijk veel leuker! Zij luistert (?) naar de naam Gemini (uitspreken op z'n Engels), omdat ze gevonden is op het terrein van Cap Gemini... hoe origineel! Maandag gaan we d'r met z'n 4-en halen, heb er zo'n zin in! Daarna volgen ongetwijfeld meer en betere foto's! Meer boeiends over Gemini is hier te vinden ('Katten', 'Gemini').

Groepswerker

Net op internet geleerd dat het ont-zet-tend leuk is om met mij samen te werken, haha! Ik kwam een gezellige test op internet tegen (voor liefhebbers: even google-en op 'Belbin test' en je vindt' m zo) en ik ben een typische 'groepswerker'. Altijd fijn natuurlijk. Lijkt wel verdacht veel op een kruising tussen een 6 en een 9. Jawel, daar zijn ze weer... 'jij ook altijd met je nummers!'

Voor wie deze boeiende testuitslag zelf wil zien: *klik*

En als je de test ook gaat doen: dan wil ik natuurlijk graaaaaag weten wat eruit komt, kan ik even bedenken of ik met bepaalde personen beter geen bedrijf kan gaan oprichten, haha!

Opdracht

Voor een opdracht had Yvonne (huisgenoot) een paar jeugdfoto's van mij nodig. Ik ga lekker niet uitleggen waarvoor precies :-), maar het moesten echt foto's van mij zijn, want 'ik had zo'n grappig gezicht'.

Dus, ik heb eens even wat fotoboeken doorgespit en wat foto's ingescand. Liiiieeeefff was ik vroeger, hè?

RIAGG

De meeste mensen gaan niet voor hun lol naar het RIAGG. De mensen die er heen gaan vinden hun reden van langskomen doorgaans vrij vervelend. Dat weet ik. En gedurende de anderhalf jaar dat ik er rondloop, heb ik al een hoop van dat soort 'niet zo leuke langskom-redenen' gehoord. Rot voor die mensen, echt rot, maar ik kon er zelf goed mee omgaan. Als ik om 5 uur de deur achter mij dicht liet trekken (automatische deur ;)) was ik die verhalen weer kwijt en was ik weer met mezelf bezig.

Gister hoorde ik een verhaal dat nog wel even met mij mee naar buiten ging. Tot ver na 5-en zelfs.

In het voorjaar van 2005 zat er een meisje bij mij in de KOPP-groep. Dit meisje was bijna 9 en wist dus al vrij veel van 'het echte leven'. Iets te veel als je het mij vraagt. Al vanaf het eerste moment had ik wel wat met dit meisje. En zij met mij. Ze kwam altijd naar mij toe en vertelde mij dingen die ze bij andere groepsleidsters niet losliet. Over haar vader, die aan kanker was overleden toen zij 7 was. En dat ze haar vader zo miste. Over haar moeder die een alcoholverslaving had en waar ze eigenlijk best wel bang voor was.

Tragisch natuurlijk dat je weet dat je aan kanker zult overlijden en dat je enige dochter achterblijft bij haar alcoholverslaafde moeder. En die alcoholverslaving werd na het overlijden van haar vader natuurlijk alleen maar heviger. Het meisje werd bij haar moeder weggehaald en in een pleeggezin geplaatst. Verre van ideaal natuurlijk, maar voor het meisje op dat moment het beste. Het meisje voelde zich wel thuis in het pleeggezin en zag haar moeder eens in de twee weken. Ze werd 9 en ging naar een andere KOPP-groep, waar oudere kinderen in zaten. Maar telkens als ze in het gebouw was, probeerde ze een glimp van mij op te vangen, of kwam ze even zwaaien. En als ik wist dat zij KOPP-groep had, liep ik altijd even langs.

Gister hoorde ik dat haar moeder tijdens een etentje met haar vriend in elkaar was gezakt. Dood. Ze had zichzelf letterlijk kapot gezopen. En toen moest ik weer aan dat meisje denken. Dat al op veel te jonge leeftijd wist wat kanker was, en een alcoholverslaving. Kinderen horen dat niet te weten. En kinderen horen al helemaal niet te weten wat doodgaan van je ouders betekent.

Kerstezel

In het kader van de nostalgie: typ eens 'Kinderen voor Kinderen' in bij Kazaa... leuk! Lekker veel liedjes uit 'mijn tijd' (hallo oma), die ik ALLEMAAL nog mee kan zingen! :-)

Zuid-Afrika

Even wat reclame:

Lineke zit op dit moment in Zuid-Afrika, voor haar co-schap dermatologie. Ik vind het erg leuk om te lezen hoe de hele gezondheidszorg & de rest van de Zuid-Afrikaanse maatschappij in elkaar zit...! Dus: wil je nog wat leuks lezen, even klikken! (niet al te jaloers worden ;))

'Theeeeeeeooooooooooo!'

Omdat ik (en Joanne, want ja Jeroen, toch minstens 50% van mijn posts moet natuurlijk over Joanne gaan) meestal rages niet uitvind en óók niet de eerste ben die ze overneemt, ben ik nu -wederom samen met de Jo to the Anne- aan de 'Theo!'-rage begonnen.

Ongeveer twee-en-een-half (fuck elke nieuwe spelling) jaar na dato roepen wij nu tegen alles en iedereen 'Theeeeeoooooo!'. Helaas zijn al enkele onschuldige mensen slachtoffer geworden van ons geblèr, maar ach, dat is weer eens wat anders! Het helpt in ieder geval wel als je lekker suf door de stad loopt te vervelen, om dan even flink hard 'Theeeeeeooooooooo!' tegen de mensen aan de overkant bij de bushalte te roepen. Of om 'willekeurige' mensen uit je telefoonboek op te telefoneren en even lekker in hun oor te tetteren :-).

Gelukkig heb ik na enig speurwerk ook wat meer achtergrond-info van onze nieuwe rage gevonden en het betreft hier, volgens de schrijver 'het echte Theo-verhaal'. Of is het toch deze?

Edit: of is dit 'het echte Theo-verhaal'?

Hoer-A voor Joanne!

Lang zal ze leven in de gloooooooriiaaaaaa!! Vandaag wordt Joanne (alweer) 22 jaar! Omdat ze het doorgaans wel leuk vindt om jarig te worden, wil ik u, lieve weblog-lezertjes, haar verjaardag van vorig jaar niet onthouden! We zaten toen in een jeugdhotel in Brussel en zouden naar Pisa vliegen, om bij Christie in Siena langs te gaan en er daarna nog wat daagjens Rome aanvast te knopen. Alle reden natuurlijk om lekker chagerijnig te zijn, hè Joanne? Christie en ik helemaal ons best doen met én slingers én ballonnen én een muts... maar het hielp niet echt om Joanne vrolijk te krijgen:

(klein detail is dat ondergetekende ook niet een helemaal optimaal humeur had ;-))

Gelukkig was ze eenmaal bij Christie thuis wel weer blij:

Maar: ze heeft de muts op de foto wel de hele dag opgehouden!

Zo kom je nog eens ergens...

Ilse wilde graag naar de nieuwe show van de Vliegende Panters (en een aantal andere mensen ook wel). Ilse had een heleboel theaters al gebeld en gemaild, maar kreeg steeds hetzelfde antwoord 'Neeeeeeeeejjj... jammer, uitverkocht! Ja ze zijn zo populair hè?'.

Ilse liet het er niet bij zitten en ging stug door. Er moesten ergens 'The Main Event'-kaarten te vinden zijn! Ineens las Ilse op de Vliegende Panters website, dat er nog kaarten in Gorredijk (wie?) waren. 'Zal vast wel uitverkocht zijn', dacht Ilse, weinig hoopvol gestemd. Toch trok Ilse de stoute schoenen aan, en stuurde een mail naar het Cultureel Centrum in Gorredijk. Ilse was deze actie eigenlijk al weer vergeten, totdat vandaag een reply in haar Inbox belandde...

Er waren nog kaarten! Ze lagen voor Ilse klaar op de avond van de voorstelling!

Ha! De aanhouder wint! Gorredijk... here we come!