Mmmmm.... Maastricht en Milaan!

Als de dagen ongeveer op z'n kortst zijn, het buiten smerig poep-weer is en als de komende maanden in Nederland alleen maar winter zijn (en je latente winterdepressie dus volop tegen de deur staat te trappelen), dan is het altijd een goed moment om zomer-gerelateerde dingen te doen. Mijn beste zomer gerelateerde ding ooit in de winter is alweer EEN JAAR geleden, maar volgens mij heb ik daar al wel eens eerder over geschreven en ook wel eens over verteld... ;-) Maar goed: zomer-gerelateerde dingen! Ik wilde al maanden een blog schrijven over mijn verdere zomervakantie, maar dat kwam er nooit zo van. Dus: bij deze! En natuurlijk speciaal voor mijn lieve neefje Auke in Hamburg, die anders steeds voor niets mijn blog zit te F5-en ;-) Toen Joanne nog dik-buikig was van wat toen nog 'Frits' heette, gingen we een weekend naar Maastricht. Met dank aan de auto en briljante sleutelhanger van Lineke! We deden rustig aan (want dik-buikig), maar zagen best een hoop en aten ook veel lekkere dingen (belangrijk). Ik waande me even figurant in Flikken Maastricht, door al die bekende locaties! Dag één brachten we door in het centrum van toeristisch Maastricht en aten we lekkere sushi aan de Maas. En deed Frits nog een grappige verwijzing, maar dat wist ik toen nog niet :)

Kortom, het leven was één grote zalmnigiri! Op zaterdag gingen we heel toeristisch verantwoord naar het drielandenpunt. We hebben de auto zo ongeveer op het drielandenpunt geparkeerd, maar Frits zei dat dat moest, want Joanne mocht niet te ver lopen van Frits (dat zei hij echt). Verder wilde Frits niet naar Duitsland of België, dus hij bleef thuis.

's Middags gingen we naar Aachen, om lekkere dingen te eten en drinken en om... ook wel wat dingen te kopen denk ik. Jammer genoeg ging het ook regenen, dus toen moesten we heel lang bij de Starbucks zitten. Terug in Maastricht gingen we wokken op B-locaties. In het saaiste winkelcentrum aan de Brusselse Poort, maar dat was wél heel Flikken Maastricht want Eva wil daar ook altijd Chinees eten. En het was heel erg grappig :) Het was gelukkig ook weer droog, zodat we fijn aan de Maas konden zitten met veel lampjes en alcoholvrije Radlers, hashtag fijn. Zondag wilden we heel graag zwemmen, maar wel op een beetje een handige locatie qua rijden en terugweg. Dus reden we alvast naar Eindhoven en gingen we naar de Tongelreep! Dikbuikige Joanne vond dat ook fijn, want toen werd haar buik even gewichtsloos. Van Frits moesten we daarna wel een ENORME bak friet eten (Frits was denk ik even vergeten dat Ilse niet zwanger was), waarna we alleen nog maar heel langzaam konden zwemmen. Ik deed nog een soort van 'conquer your fear'-poging met een HEULE enge glijbaan, maar toen ik bovenaan het trapje stond was het een beetje te veel fear en iets te weinig conquer, dus ben ik (lafbek die ik ben) het trapje weer afgelopen en toch maar van een rustigere glijbaan gegaan. Die wel weer helemaal in regenboogkleuren was onderweg :) Daarna reden we weer naar Apeldoorn, aten we fijne pastasalade en ontdekte ik helaas dat de keelpijn die ik al de hele dag had echt het begin van een verkoudheid was :( Ik had precies 1 dag de tijd om mezelf vol te gooien met drop-neusspray-keelsnoepjes-echinaforce, want ik zou ook nog naar Milaan gaan, op bezoek bij Laura! Ik kende Laura nog uit Australië en we hadden sinds die tijd contact gehouden (en elkaar beloofd elkaar nog eens op te zoeken). Een goede reden om naar Milaan te gaan dus! Uiteindelijk stapte ik alsnog met een verstopte neus het vliegtuig in, en kon mijn industriële hoeveelheid neusspray helaas niet voorkomen dat ik gillende oorpijn had tijdens het landen... Maar wel een landing in het zomerse Milaan, wihoe! Laura kwam me met haar cabrio oppikken, dus mijn entree was meteen op en top Italiaans! We gingen naar mooie Italiaanse dorpjes aan mooie Italiaanse meertjes, aten lekker Italiaans ijs en 's avonds de ALLERLEKKERSTE pizza die ik ooit heb gehad :)

De overige dagen kreeg ik een tour door Milaan en de rest van Noord-Italië: we gingen naar het centrum van Milaan, waar ik verschrikkelijke toeristische dingen deed, maar waar Laura mij ook de onbekende stukken liet zien, zonder toeristen! De rode draad in het geheel was toch wel het vreselijk lekkere eten wat overal was. Ik heb de hele week in Milaan niks vies gegeten, ALLES was heel lekker!

Laura moest tussendoor wel eens werken, maar ik had inmiddels geleerd om me ook in mijn eentje in Milaan uitstekend te vermaken en om in het Italiaans treinkaartjes te bestellen. Dankzij mijn donkere haar en enorme (haha) Italiaanse tongval werd ik blijkbaar echt voor een Italiaanse aangezien, want alle mensen die toeristen dingen wilden aansmeren lieten mij structureel met rust, heel fijn! Toen Laura vrij was gingen we naar een mooi museum, aten we nog meer ijs en lekkere salades en regelde Laura dat haar moeder een avond kwam koken (wat haar moeder bijna weigerde, omdat ze niet naar de kapper was geweest en 'wat zou ik dan wel denken...'). Gelukkig zag ik er zelf alles behalve Milanees uit, met mijn All-stars en korte broek. Ik heb in die week Milaan ook geleerd dat als een Milanees het over 'informeel gekleed' heeft, daar alles behalve All-Stars en een korte broek mee worden bedoeld ;-).

Laura leerde mij de kunst van 'aperitivo' (of hoe je dat schrijft): Cosmopolitans drinken en lekker eten, jammie! Ook had ze een heel lief, knuffelbaar, klein katje, Ginevra! Mijn meegebrachte speelmuizen vielen erg in de smaak :)

De laatste dagen, toen we Milaan wel 'gedaan' hadden, reden we met de auto naar allerlei mooie meren, om daar door de dorpjes en langs het water te wandelen, bergen te beklimmen, ijs te eten en selfies te maken.

Het was de laatste dag helaas wat grijzig en bewolkt (en koud!): we hadden als afscheid eigenlijk nog een plons in het Lago Maggiore in de planning, maar die hebben we maar overgeslagen.

's Avonds vloog ik weer terug naar Nederland, met slechts een paar uur vertraging, zucht... Ik kan het vliegveld van Milaan inmiddels uittekenen, voor wie daar behoefte aan heeft. Maar: met Hongarije, Maastricht en een tripje Milaan had ik wel een hele fijne zomervakantie gehad!

Tilos, tojás, tönköly

Vorige week was ik met Dansensemble Phoenix in Tiszakécske, Hongarije. Niet helemaal vakantie (er moest immers gedanst worden), maar wel reden genoeg om mijn blog weer eens af te stoffen en te schrijven over wat we hebben gedaan! We gingen met twee gehuurde busjes, in twee dagen, met een overnachting in Linz (Nee Joris, dat ligt in Oostenrijk, niet in Zwitserland). De heenweg (en terugweg) zagen er grotendeels zo uit, tenzij je natuurlijk achterin zat, dan keek je tegen wat ruggen aan.

We waren allemaal nogal enthousiast, Hongarije, wiiiiii!! Bij de grens van Hongarije moet je nog heel retro een papieren vignet kopen:

De chauffeur mocht blijven zitten, kon ze ondertussen even selfies maken :) Toen we er waren kregen we lekker Hongaars te eten (veel paprika, veel vlees) en dat die week nog een aantal keer.

Zo, ongeveer. Gezellig! 's Avonds gingen we even afkoelen in de Tisza, wat heeeeeel fijn was (dat vonden de muggen ook, lekker vers Hollands vlees). Australische deet hielp daar maar matig tegen. Milou d'r muggen-bult-uitzuig-apparaat had het druk, die avond.

Gelukkig waren we wel heel blij allemaal, al lijken Flora en Marc het een beetje koud te hebben :) Vanaf de volgende dag kregen we dagelijks 3 uur dansles van Levente en Zsanett, twee professionele dansers uit Boedapest. We leerden een nieuwe stijl (Sárköz), erg leuk, maar ook erg vermoeiend en extreem warm! Niemand had gerekend op zo'n korte doorlooptijd van danskleding, dus na elke les werd er flink gewassen. Onze gang hing al snel vol met drogende danskleding. Wij waren de enige dansgroep die deelnam aan het kamp, de andere deelnemers waren vooral zangers of citerspelers. Ga je toch een stuk minder van zweten ;). We hebben onze dansleraren even uitgelegd hoe Nederland eruit zag, altijd handig om te weten! :)

In de middag waren er altijd leuke activiteiten: een middag naar een thermaalbad/ zwembad, een middagje naar Kecskemét en een dagje naar Boedapest. In het zwembad ging ik net als 6 (!) jaar geleden even schaken tegen Hongaarse meneren... en ik won weer, ha! Iris heeft daar foto's van gemaakt en die gaat ze vanavond nog even mailen (ik dacht, ik voer de druk een beetje op :)). En 's avonds was er vaak feest, of we klommen uit het raam om de zonsondergang te bekijken <3:

Naast de danslessen hadden we gelukkig ook wat toffe optredens! Op dinsdagavond mochten we vrijwel ons hele meegebrachte Nederlandse en Hongaarse repertoire dansen, heel erg leuk! We dansten Del-Alföld in de streek waar 'ie ook echt vandaan komt. We vonden dat zelf best wel een beetje spannend, maar vooral ook heel tof! De Hongaren in de zaal gaven ons een ENORM applaus, waardoor we snel nog even een bis improviseerden. Ik heb nog nooit zoveel gezweet tijdens een optreden (het was er sowieso al een graad of 30), maar dat was het helemaal waard! Die avond vierden we ons optreden tot in de kleine uurtjes...

Tijd genoeg voor mij en Tijmen om onze geheime missie te voltooien :)

Gelukkig konden we de volgende dag in Kecskemét een beetje uitrusten...

... en selfies maken in Joris'/ Iris' zonnebril. Nadat we op donderdag een repetitie hadden gehad met het orkest, gingen we de middag naar Boedapest! Op de heenweg gingen we langs een extreem schattig schoenmakertje, omdat de jongens nieuwe laarzen en dansschoenen wilden kopen. Ik had eigenlijk allang dansschoenen, maar voor nog geen 50 euro kon ik het niet laten om ook een paar te kopen...

Met een rondleiding van de meester, want die heeft vroeger in Boedapest gewoond. We begonnen op het Heldenplein en liepen toen richting Opera, met ook nog een stukje metro tussendoor.

Aan de Donau ontmoetten we Céline, gezellig!

Via het Parlement leidde Céline ons naar een lekker en goedkoop restaurantje :)

Op vrijdagavond zou er een afsluitend optreden van het hele kamp zijn in het plaatselijke theater. De vrijdagochtend was er een generale repetitie, maar die bestond voor ons vooral uit heel veel wachten (en slapen op de trappen van het theater). De volle week en de korte nachten begonnen toch wel op te spelen... Na de repetitie was het tijd voor de afsluiting van het kamp, en voor het briljante lied (al zeg ik het zelf) dat Marc en ik over de groep geschreven hadden. We (lees: Marc) hadden zelfs muzikanten geregeld om ons te begeleiden! Het lied viel in de smaak geloof ik, maar de tekst is niet helemaal geschikt voor publicatie op internet, helaas! ;)

Daarna nog even groepsfoto's maken, wat waren we grappig hè? Céline vond dat ook :)

Die avond hadden we een laatste optreden in het theater, wat weer erg leuk was! Het publiek was minstens zo enthousiast als de dinsdag ervoor. En we deden nog een keer Del-Alföld! :)

Het was een toffe week geweest! Helaas wel met wat blaren en bulten...

En een Tijmen die zich weer eens niet in kon houden en onze routes nauwkeurig heeft bestickerd :)

De terugweg ging weer via Linz, waar we even bij konden komen, thee konden drinken (!) en nog even konden genieten van de Donau. Goede plek om Aan de Kade te dansen, overigens ;)

(en we konden er ook selfies maken, haha). De allerlaatste dag was weer een volle dag in het busje, maar eigenlijk best goed te doen. We bleven in ieder geval lachen!

Terug bij de Veste werden we opgewacht door Joanne en Madeleen, die meteen maar even mee gingen op het afsluitende etentje, lekker & gezellig! Het was een supertoffe week geweest!