Sweet home Alabama and Whitsundays

Na Byron Bay, een paar keer wild kamperen op een parkeerplaats (foei) kwamen we na een lange dag rijden aan in het miniplaatsje Clairview. Langs de weg stond een caravanpark aangegeven. Prima, zolang we maar buiten konden zitten, douchen en slapen. Toen we het park opreden leek het alsof we in de jaren 70 waren aangekomen... wat was het hier cool! Bordeauxrode toiletgebouwen, paarse gordijntjes, kunstbloemen bij de wasbak en lekker vuur stoken op ons kampeerveld (slorp, marshmallows!). En... we hadden de hele avond live-entertainment van John en Sandy, wihoe!!
Pelikanen die in Noosa op de camping zaten, alweer twee dagen voor de jaren 70 camping...

Sara en ik doken nog even de zee in, waarover we de hele avond werden aangesproken door de locals... wat een rare Hollandse meisjes waren we toch, wie zwemt er nu in de zee?Rare Hollandse meisjes...

Lekker fikken dus op de camping, genieten van de entertainment en met allemaal mensen kletsen bij een groot kampvuur (en lachen om de dronken Aussies...), very nice!Onze Wicked-van!

Nu zijn we in Airlie Beach, waar het heel erg mooi en tropisch is... We hebben dezelfde Tour naar de Whitsundays gedaan als Floris en Joanne, great! Hoewel zij toch wel die hele lekkere worstjes van de Aussie BBQ hebben gemist denk ik...;-) Die waren zeer goed te eten, of zoals Sterre zegt 'weg te tetsen' (van wie zou ze dat hebben...)

Maar het was een fijn dagje: chillen op het mooiste strand van de wereld, uitkijken over een nog witter strand, onderweg dolfijnen, walvissen, goanna's en schildpadden spotten en snorkelen in het Great Barrier Reef... Ik vergeet natuurlijk heel veel te vertellen, maar alles wat ik hier elke dag zie en doe valt haast niet in een blog te vatten.... het is hier zoooooo gaaf!

We blijven nog een dag in Airlie Beach en gaan dan weer richting Brisbane. We staan hier op een fijne camping. Worden 's ochtends wakker van de papegaaien, overdag wandelt er eens een goanna langs en 's avonds zitten de possums in de bomen. Grappig dat hier zoveel andere dieren zitten, die je normaal alleen in dierentuinen ziet... Onderweg omlaag blijven we nog even in Noosa, zodat we daar koala's kunnen spotten en kunnen surfen. In Brisbane leveren we onze wicked weer in, blijven daar nog een paar dagen en vliegen dan de 28e naar Kuala Lumpur. Daar vliegen we de 29e heel vroeg naar Cambodja! Spannend en gaaf! Zin in alles wat er nog gaat komen!

Lekkere Aussie BBQ!
Whitehaven Beach
Mooi uitzicht!
Sara op de boot
Smile!

Overigens... hebben Sara en Sterre ook weer over onze trip geschreven... en kun je bij Floris zien hoe we elkaar hebben gemeet langs de snelweg, zoooo grappig!

My final decision is... maybe

Deze leus staat achter op onze Wicked-van, die we al ruim een week langs de east-coast van Australie rijden! En wat hebben we veel gezien en gedaan, wow! Ik heb voor het eerst in mijn leven links gereden en dat was nogal een ervaring, zeg maar... Maar erg vet! Inmiddels gaat het gelukkig ook wat soepeler dan dat eerste ritje met al die monsterlijke rotondes...


In de eerste campervan dagen heb ik ook mijn eerste echte Skippy ontmoet! Ik had al heel vaak naast de weg bordjes zien staan die waarschuwden voor kangoeroe's en koala's, maar nooit zag ik wat... Ik geloofde er niet meer zo in. Totdat ineens: heel veel skippy's aan de kant van de weg! jeej! En ze waren heel lief, want we mochten zomaar dichtbij komen. Cuuuuuttte waren ze!

De eerste dagen omhoog waren nog erg koud, vooral 's nachts. Gelukkig werd dat snel beter. er kwam nog een soort probleempje met voetbal kijken, wat niet mocht op de camping en ook niet ergens anders in Coffs Harbour... Grappig toch, hoe ik ineens zo snel een WK-fan wordt, aan de andere kant van de wereld. Gelukkig was daar Renske, die ons de tussenstand wilde door-smsen. We werden elke keer wakker van mijn telefoon, tot uiteindelijk Spanje dus gewonnen had...

Ach ja, hier is het mooi en fijn en daar gaat het om :-)!

Een zeer mooie plaats onderweg was Byron Bay, the number 1 love and peace hotspot! Het was er erg zonnig en warm, waar we achteraf erg veel geluk mee bleken te hebben, want de dagen ervoor en erna scheen het daar erg bewolkt te zijn geweest... We zijn er 2 dagen geweest: genieten van het strand, de zon, de zee, zwemmende dolfijnen, walvissen, die mooie wittte vuurtoren en het fijne zomervakantie gevoel, jeej!

Ik zal nog maar even wat foto's hieronder plempen, want die zeggen toch meer dan heel veel woorden...
Dolfijnen!
Mooi strandje in Byron Bay
Op het strand in Byron Bay
DE vuurtoren van Byron Bay
Byron Bay bij avond...

I'm back!

Mijn blog was ineens weg -schijnt- en mijn gmail was aan het spammen... met excuses! Ik ben weer helemaal online! Heb de winter van Melbourne en de herfst van Sydney achter me gelaten en zit nu in de zomer van de East Coast! Erg mooi en fijn en zonnig!

Langere verhalen volgen als ik ergens relaxter kan internetten... ik zit nu in een gillend winkelcentrum in Rockhampton, om m'n blog even te reanimeren. En dat is gelukt!!

Nou vooruit...

Nog een paar foto's met onszelf er op!

Nog in Melbourne

Sterre d'r wuppie project...
Sara en Sterre op de trap bij het Opera House

Sara in de Botanische tuinen

Ik kom erachter dat ik zelf niet zo op m'n eigen foto's sta... Misschien zijn die wel bij Sara of Sterre te vinden!

Pieuw!

Na een paar dagen in koud Melbourne (iets met wind uit Antartica, heb ik mij laten vertellen), zitten we nu alweer 2 dagen in Sydney, waar het een stuk minder koud is! We hoeven niet meer met 3 truien aan naar buiten, maar kunnen weer normaal gekleed gaan! Het is jammer dat het de afgelopen twee dagen veel heeft geregend, maar zelfs al dat water kan de schoonheid van Sydney niet wegspoelen... :-) Wooooow, wat een mooie stad zeg!

We vlogen woensdag heel vroeg vanaf Melbourne. We hebben via een krakerige Spaanse radiozender in de taxi een stuk van het voetbal gehoord, en we maakten er uit op dat 'we' voorstonden... Later bleek dus dat 'we' gewonnen hadden. De eerste middag in Sydney moesten we natuurlijk gelijk naar het Opera House! Als je uit de trein stapt, kun je alleen maar met open mond voor je uitstaren, wat een haven, wat een brug, wat een stad, wat mooi! En na twee dagen is het nog steeds zo gaaf om tussen al die ontzettend hoge gebouwen door te lopen, langs dat geweldige Opera House te komen en 's avonds te genieten van alle lichtjes... heel erg mooi!

Tussen de regen door hebben we veel van de stad gezien, zijn we naar Cockatoo Island gevaren (Biennale kijken) en zijn we gisteravond naar een voorstelling geweest IN het Royal Opera House! A Little Night Music (wat overigens niks met Mozart te maken had, bleek later), maar wel heel gaaf! Ik mocht -na even met mijn CJP te hebben gewapperd- op een studentenkaartje naar binnen, voor 'slechts' 50 dollar. Tja... alles heeft zo z'n prijs. Maar gaaf was het zeker!

Morgen halen we onze Wicked-camper op en gaan we touren langs de East Coast. Het plan is om in 2 dagen naar Brisbane te crossen (met een stop in Byron Bay), zodat we een beetje redelijk weer hebben. We hebben net al een tweedehands gitaar gescoord, dus volgens mij komt het helemaal goed! Nu dus nog even contact met de bewoonde wereld (haha) in een heel vaag Chinees internethok. Het zal mij niks verbazen als ik morgen ineens heel veel Chinese spam in m'n mail heb... Maar, goedkoop zijn ze wel, want voor 2 dollar mochten we 2 uur internetten!

Ik zal nog even wat foto's van m'n camera rammelen, zodat iedereen kan zien hoe mooi Sydney is :-)!
Harbour Bridge

Central Business District van Sydney

Jawel, daar istie: het Royal Opera House!

Zelfs de toiletten in het Opera House zijn sjiek :-)

Royal Opera House vanaf het water

Volgende keer zal ik ook onszelf weer eens op de foto laten zien... dan lijkt het net alsof ik er zelf ook bij ben geweest!

Melbourne: more pictures

De dagen nadat ik aangekomen was, heb ik gelukkig ook van Melbourne mogen genieten zonder jetleg! Wat een gave stad is dat zeg! Jammer dat het er zo koud was, ik had wel gerekend op winter, maar zo koud had ik niet bedacht. Gelukkig sliep ik in een huis met veel extra dekens, was er een kacheltje en kon ik Sara's warme trui aan. Ik heb in 2 dagen veel van Melbourne gezien en ook nog een wat vrienden van Sara en Sterre ontmoet; een druk programma dus!

Brighton Beach
Melbourne vanaf St. Kilda Beach
Melbourne
En hier gaan we op!
Melbourne van boven, gezien vanaf Eureka Tower

First day in Melbourne

Hallo stille meelezers (want ik zie jullie heus wel in mijn statcounter hoor),

Alweer een nieuwe dag in Melbourne! Ik zit nu in de Library van de Monash University op Sara d'r account. Sara en Sterre moesten allemaal papers ophalen en Sara moest nog even ingeent worden voor onze Cambodja-trip.

Nu ik hier nog iedere dag kan internetten, kan ik fijn mijn blog een beetje updaten. Doe ik niet elke dag hoor... ik blijf niet bezig natuurlijk. Gister hebben Sara en Sterre het 'sleep-Ilse-door-haar-jetleg-programma' afgedraaid. We hebben de halve stad door gelopen om maar bezig te blijven. Gelukkig was het lekker koud, kakte ik niet in. Behalve als we gingen zitten... Ik had een shirt, blouse, trui, jas en sjaal aan en nog was het koud, brrrrr....! Al best wat van Melbourne gezien, leuke stad! Ik vond het wel een beetje op Londen lijken, qua sfeer. Op een gegeven moment had ik zin in soep (lekker warm) en toen had ik een soort Borough-market (Londen) soep-stalletje in m'n hoofd. En waar bracht Sara me toen heen: precies zo iets! Fijn decadent he, dat ik al die wereldsteden met elkaar vergelijk :-)

Daarna heel veel cola en typisch Australische chocoladekoekjes gegeten en naar de Shrine of Remembrance en Queen Victoria Market geweest. 's Avonds met vrienden van Sara en Sterre gegeten bij Lentil as Anything. Heel leuk en erg lekker, maar ik viel bijna in slaap op m'n bord. Jammer, want ik had graag wat meer willen kletsen met iedereen. Daarna weer naar huis waar ik ein-de-lijk mocht slapen. Om 9 uur naar bed... ik kan me niet herinneren wanneer ik dat voor het laatst gedaan heb. Ik denk toen ik 10 was ofzo. Lekker in een bed, onder twee extra dekens. Wat was dat fijn!

Maar, mijn aanpak heeft z'n vruchten afgeworpen: vanmorgen zat ik om half 9 fris en fruitig in de bus en trein op weg naar Monash en nu voel ik me amper nog moe. Mijn ergste jetleg lijkt over, gelukkig.

Vandaag gaan we na ons rondje Monash weer Melbourne in. Misschien meeten we Joanne en Floris zo in Melbourne. En als de zon blijft schijnen brengen we even een bezoekje aan Brighton Beach.

Woensdagochtend vliegen we naar Sydney, waar we vanaf zaterdag met onze roadtrip beginnen. De plannen van het huren van een auto zijn inmiddels gewijzigd in het huren van een camper, leuk! Het idee nu is om redelijk snel omhoog te crossen, zodat we snel weer een beetje acceptabel weer hebben. En verder zien we wel! Ik heb er zin in!

Sterre is nu ook een blog aan het typen en Sara gaat dat zo ook doen geloof ik. Neem dus vooral ook daar een kijkje :-)

Owja, ik heb ook een Australisch telefoonnummer. Mocht je me daar op willen bellen of smsen: +61468659762. Mijn Nederlandse nummer heb ik ook gewoon aan, dus ik ben heeeeeel erg bereikbaar!


Eten in Singapore

Sara en slaperige Ilse in Melbourne

Skyline van Melbourne

Nog meer Melbourne

Eten bij Lentil

Melbourne!

Na 3 vluchten, waarvan 1 monsterlijk lange (Londen-Singapore) ben ik eindelijk in Melbourne!! Ik kan het zelf nog niet helemaal geloven. Vanmorgen was het hier maar 4 graden, dus dat was even wennen. Nu wel wat beter, maar ik wil gauw omhoog, naar de zon!

Maar, wow, Australie! (de puntjes lukken even niet) Joanne heeft er tijdens het vliegen trouwens een sport van gemaakt zichzelf te laten omroepen in vliegtuigen of over het hele vliegveld in Singapore. Iets met paspoorten in de WC laten liggen. Gelukkig waren alle mensen heel lief en behulpzaam en was het heel snel weer opgelost.

Overigens: Qantas is met stip op 1 binnengekomen in mijn top zoveel van beste vliegtuigmaatschappijen: lekker eten, lekker drinken, fijne stoelen, heel veel films, spelletjes, muziek, games, een skycam (zodat je mee kan kijken met de piloot)... briljant :-) Ik heb maar een uur geslapen, want ik was veel te druk met films kijken en Millipide (echt waar) spelen. En Yvon, er was zelfs CSI! Dat voel ik nu best wel...

Maar nu weer gauw Melbourne bekijken en KOFFIE scoren ergens!

Liefs van de andere kant van de wereld!

Thank God it's friday

Soms ga ik ineens weer bloggen, uit het niets. Bijvoorbeeld vandaag.

Vandaag is het vrijdag-uitslaap-regel-dingen-doe-dag. Want op vrijdag ben ik, zoals de naam al zegt, altijd vrij. Allereerst ging ik tot elf uur uitslapen. En elke week ben ik opnieuw verbaasd, als ik dan om 1 uur schoongewassen en met een ontbijt achter de huig achter de computer zit, dat de wereld al een halve dag begonnen is zonder mij. Frapant. Elke week weer.

Mijn echte dag begon met het grote GLH-huisconcert voor Sara. Het kostte even wat overredingskracht om ook Stef achter de piano te krijgen, maar onze alternatieve Matthäus passion was werkelijk meesterlijk. Daarna ging ik mijn geupdate paspoort ophalen. Het was goed dat ze mijn naam er ook op hadden gezet, want ik begon me al af te vragen wie die booskijkende mevrouw op de foto was. Nou ja, zolang je er maar vliegtickets mee kan boeken, toch?

Toen deed ik nog even een rondje binnenstad, kocht per ongeluk dezelfde jas als Joanne, gaf nog meer geld uit aan andere nuttige dingen en reed toen via de apotheek naar huis. Daar deed ik geheel volgens mijn timemanagement een rondje 'ouders bellen voor werkdoeleinden' en die waren zowaar allemaal thuis. Hulde aan goede vrijdag!

En... daar was het hoogtepunt van deze dag. Het ticket boeken van Brisbane naar Kuala Lumpur. Het invullen van alle gegevens ging prima, maar daar volgde toch logischerwijs het puntje 'continue and pay' op. En daar werd het minder soepel. Had ik net alle creditcardnummers en alle 6 de streepjescodes van m'n paspoort overgetypt en alles bevestigd, kreeg ik een fijn tussenscherm van de die ene bank van die oranje leeuw. Of ik even wat security-codes wilde invullen. Juist. Die ik ooit 3 jaar geleden, waarschijnlijk ook op vrijdag, even snel had verzonnen. Dus... Ik gokte wat codes bij elkaar, maar de oranje bank was onverbiddelijk. Fout! De vliegtuigmaatschappij wist mij toen en passant ook nog even te melden dat 'de betreffende vlucht met de betreffende creditcard niet kon worden betaald'. Grom. Gelukkig zijn Ilses niet voor 1 gat te vangen, dus nog maar eens proberen. Alweer fout. Zelfs de geheime vraag, om mijn vergeten code te achterhalen, bleek niet goed. Met recht een geheime vraag dus. En een geheim antwoord. Na nog een poging gokte ik goed en kon ik mijn vlucht betalen.

Ik dacht nog bij de laatste poging: ik moet de goede codes even opschrijven en ergens veilig bewaren. Maar ja, ik moest natuurlijk eerst op alle nieuwerwetse sociale media rondtetteren dat ik de betreffende vlucht had geboekt. Dus die laatste stap ben ik even vergeten. De codes inmiddels ook weer, dus dat scheelt.

Zo, en nu moet ik even enorm tv kijken, daar hoef ik namelijk alleen maar de goede zender in te vullen. En mijn tv vindt altijd alles goed.

Zomerheimwee

Eigenlijk had ik natuurlijk alleen tig blogs over de boeiende zaken des levens moeten publiceren, maar soms ben ik daar gewoon te lui voor. Bovendien, ik vraag me af wie hier nog leest, want volgens mijn statcounter is het hier verdacht stil.

Bovendien heb ik tegenswoordigs twitter en facebook en hyves en flickr, dus waarom zou ik wat literair hoogstaands produceren, als ik gewoon in wat korte zinnen iets op het wereldwijde web kan krijsen?

Al een tijdje had ik een zomervakantieblog in mijn hoofd, ik dacht, dat is weer eens wat anders dan geklets over sneeuw. Die nu lekker weer weg is overigens, heel fijn!

Maar, vakantiefoto's op Flickr kieperen ging natuurlijk veel sneller, dus voor mijn zomervakantiegevoel verwijs ik u toch even door...

*klik*

Conversatie op de stoep

Situatie: op de stoep in Lombok. Twee Marokkanen op een fiets, een andere zittend op een paal op de hoek van de straat. Zittende Marokkaan: 'Iek zeg jullie, jullie mogen niet fietsen op de stoep hè?' Fietser: 'Wij wel. Wij mogen alles. Wij zijn Marokkanen, die mogen alles. Je weet zelf.'

:-)

Novib

Zit je zomaar ineens in een Novib-filmpje...! Mag ik dan ter compensatie niet meer van die zielige-kindjes-dreig-brieven-met-acceptgiro's ontvangen?

Berichtje vanuit Porto

En wat doet Ilse als ze zich even een dagje alleen in Porto moet vermaken: inderdaad, ze rent direct naar een internetcafe... Zelfstandig wel he? (de streepjes moet u er even bij denken, want die kan ik niet zo goed vinden op dit toetsenbord)

Helaas kan ik geen camerakaartje inpluggen in deze pc, anders had ik alvast wat foto's van onze ruim 500 foto's het net op kunnen slingeren. Ja, dat zijn er nogal veel, wij zijn gewoon enorm fotogeniek denk ik :)

Mijn reis in Portugal tot nu toe bevalt uitermate goed, met uitzondering van het vliegtuigpersoneel op Brussel Charleroi. De meneer daar wist ons wel heel duidelijk te vertellen dat wij geen messen in onze handbagage mochten stoppen (een bot broodsmeer-mes dames en heren, geen enge slingermessen met lange scherpe stukken eraan). Dus dat was exit campingmes. Verder hebben we het zeer goed overleefd, zijn we best wel een beetje verkleurd, zijn we goed door Portugal gejakkerd en spreken we bijna vloeiend Portugees... Obregado!

Passport, please

Sinds ik in twee dagen tijd welgeteld twee keer in een vliegtuig heb gezeten (een uitgebreidere uiteenzetting omtrent de bestemming vindt u hier), heb ik een vliegveldtheorie. Sowieso word ik altijd al poep-recalcitrant van vliegveldpersoneel. Een beetje de autoriteit uit lopen hangen in hun apenpakjes, lekker tassen open maken, mensen dwingen door stomme poortjes te lopen (en ze 3 keer terugsturen om de meest genante dingen te laten uitvoeren) en last but not least, vloeistoftesten doen (jawel), om te kijken of onschuldige Londen-gangers geen bommen in hun lenzenvloeistof stoppen.

Ik snap best dat zulke debiele maatregelen nodig zijn, en dingen als 'het zekere voor het onzekere' enzo... Maar ik word er vooral heel moe van.

Nou geloof ik meteen dat luchthavenpersoneel gewoon in hun opleiding leert hoe ze gestresste vakantiegangers een beetje in toom houden. Een flinke dosis botheid en een paar scheppen arrogantie doen een hoop, immers. Maar het allerdebielste viel me op bij de paspoortcontrole. Afgezien van het feit dat het personeel dan sowieso al in rare hokjes zit, zitten ze dus ook allemaal voortdurend met hun arm uitgestrekt over de balie, ook als er niemand voorstaat. Het is natuurlijk handig om die hand vast klaar te hebben liggen als je een paspoort aan moet nemen, maar ze trekken die arm vervolgens toch met paspoort en al weer naar binnen. Waarom zitten ze er in de overige tijd dan zo stom bij?

Helaas, helaas, heb ik geen foto van dit debiele tafereel, want dan had de betreffende meneer of mevrouw mij vast even stevig voor m'n kopske getetst. Met die klaargelegde arm natuurlijk.

Antwerpen!

Het is sjuust alweer een weekse of twee gelee, maar in dat weekend waren broerlief ende moi in Antwerpen, sjuust zeer tevree :-)

Een samenvatting van dit weekend laat zich vooral verwoorden als: veel gelopen en gezien, genoten van het oude stadscentrum én de Antwerpse horeca, mmmmmm!


En natuurlijk zijn er ook foto's gemaakt! Als koning en koningin van de sluitertijd konden we het niet laten om dat óók 's avonds in het donker te doen:

Top 10

Na geruime tijd heb ik weer eens wat toegevoegd aan mijn top 10 der dingen die niet noodzakelijker wijs bijdragen aan het verbeteren van mijn levensgeluk, te weten 'nieuwe lampjes in de keukenspotjes wringen'.

Nadat ik gister heel voortvarend met stofzuiger en vuilniszak onder mijn bed was gekropen, leek een lampje vervangen peanuts. Het lampje lag immers al een paar dagen klaar in de keuken. Dit was echter niet helemaal het geval, want het was een K-klus. Het lampje zelf ging dan nog wel (wel iets meer prutsen, want: halogeenlampje), maar bij het indraaien kwam meteen het hele spotje van het plafond afzetten. Echte Utrechtse degelijkheid, die keuken van ons.

'Ach', dacht ik toen optimistisch, 'dan draaien we die er gelijk even weer goed in'. Zo gezegd. Schroevendraaierset van di pappa erbij gepakt en ook nog in één keer de goede schroevendraaier. Omdat het eerste laagje van het plafond slechts uit een gipsplaatje bestaat, leek mij daar wel door heen te schroeven. In theorie klopt dat zeker, in de praktijk ook wel, maar niet boven je hoofd zonder licht en eigenlijk een hand te weinig. Na een kwartier grondig vloeken en zes extra gaten in het plafond besloot ik dat hangende spotjes eigenlijk ook best heel erg 2009 zijn. En een stuk beter voor mijn levensgeluk.

Mama Roux, Mest & Mist

Aangezien ik had beloofd om weer eens wat beter voor mijn blog te gaan zorgen... bij deze! Te beginnen met een impressie van afgelopen gisteravond. Kort samengevat: als u zich gisteravond, 6 maart, niet in de Rabobankzaal van Orpheus te Apeldoorn bevond, dan heeft u wat gemist!

Te weten: de muziektheatervoorstelling Mest & Mist, tevens de presentatie van de gelijknamige CD van Mama Roux.

En nu kan ik mijn blog overladen met stapels superlatieven om deze voorstelling te beschrijven, maar dat is zoveel typewerk ;-). Dat betekent overigens niet dat ik het niet geweldig vond, want het was een supervoorstelling. Zang, muziek, licht, pasjes, dansjes, alles klopte tot in detail. Ook Joanne (maar op deze link hoeft u niet te klikken, niezo up-to-date meer....) en ik hebben aan deze voorstelling meegewerkt. Vooraf renden we onszelf de benen uit het lijf als garderodemeisje-in-apenpakje en daarna hielden wij ons bezig met het aan de man brengen van het nieuwste meesterwerkje van Mama Roux, niet onverdienstelijk, al zeg ik het zelf.

Foto's van 'dat-waar-het-om-ging' (de voorstelling) heb ik zelf dan weer niet gemaakt, maar die zullen vast nog wel opduiken in de media. Ik kan u wel verblijden met enkele kiekjes van achter de schermen:



Bent u door dit wervelende verhaal helemaal in de stemming gekomen en wilt u dit prettige schijfje ook in uw bezit hebben? Dat kan, bestellen kan hier. En dan... vooral even luisteren naar het tranentrekkend mooie liedje 'Alteveer', een juweeltje!

Joris oefent ook mee

U heeft het goed gezien: na een hoop circusgereutel is er weer een behoorlijke stilte gevallen op mijn blog. Tja, na zo'n circus was mijn leven misschien even wat minder bloggenswaardig. Het dansensemble handstandt gewoon door, waarvan ik u graag het tussenresultaat toon: Joris Stykan!

Andreeeeeeee Stykan, 12 jaar oud!

Zie hier het enigszings over het paard gehandstandte jongetje dat de Juresta-bokaal won. Vanaf heden is Dansensemble Phoenix in training om hem te evenaren... Ons levert het alleen nog maar spierpijn op :-)

En... nog een keertje!

Ziehier een uitgebreide circusreportage an TV Apeldoorn... het begint meteen na de burgemeester. In het begin zit wat inleidend geleuter (maar ook daar kom ik langs!), maar daarna... komt het hele circus voorbij!

*klik*

Edit: om het een beetje overzichtelijk te houden... RTL Boulevard:

*klik* (klikken op: 'Wim Zomer krijgt Lintje', 5-1-2009)

Edit 2: en voor de hyvers onder ons:

*klik*