Iers

Vandaag kwam Marieke Pellens ons Iers geven. Leuk! Van tevoren wil ik wel altijd gewoon dood, zeker bij het idee van de spierpijn achteraf (Niet Over Nadenken). Maar als je bezig bent is het wel gewoon fijn en leuk en vooral goed om weer eens een deskundige te laten meekijken & meedoen! En eigenlijk vind ik Iers altijd best wel heel leuk (in tegenstelling tot Joanne, haha!). En nog eigenlijker vind ik dat ik het helemaal niet slecht deed vandaag, op wat leuke grapjes na :-).

Alleen jammer dat ik vanaf morgen niet echt meer normaal kan lopen. Dus mocht je denken 'goh, wat heeft die in ene dat ze zo raar loopt?': 'die' heeft Iers gedanst!

Overigens: van Joanne heb ik geleerd dat alle blogs een plaatje moeten hebben, want 'dat is gezelliger'. Dus. Bij deze. En verder dat je over alles moet loggen. Maar dat deed ik natuurlijk al. Ik heb verder ook geen interessant leven, ik doe alleen maar dingen om het zo interessant mogelijk op mijn blog te zetten :-).

ik zie lichtjes in je ogen
kom eens heel dichtbij

ik zie mij

je ogen zijn twee spiegeltjes
zie je dat ook bij mij

Hans & Monique Hagen

Onzichtbaar

ONZICHTBAAR

een zucht is onzichtbaar

net als de wind

de nacht is onzichtbaar

als de dag begint

onzichtbaar zijn de dingen

die ik kwijt ben

die ik nooit meer vind

maar

met mijn ogen dicht

zie ik alles

wat mijn hoofd verzint

Hans & Monique Hagen

Dit even in het kader 'Ilse zit in haar 4', maar verder gaat het prima met mij hoor!

Liiiiiiiieeeeeeff hè?

Katten hebben het echt druk! Vooral de onze... *naar een kachel sjouwen* *ervoor gaan liggen* *slapen* *je rug bijna verbranden* *omdraaien* *je laten aaien* *hetzelfde herhalen voor een willekeurige andere kachel* *en 's nachts lekker hard miauwen omdat je dan niet bij de kachels kan*

Edit: met dank aan Christie voor het laten jatten van haar camera :-)!

Mevrouw G. Hoefsloot

Jaaaaaa!! Ze is er! Eindelijk! Vanmorgen zijn we braaf gevieren naar het asiel gegaan, om eindelijk onze poes op te halen! We leken wel van die pas bevallen vrouwen, we hadden alléén nog maar oog voor de poes in de mand :-) (niet voor het verkeer om ons heen, haha) En ze is heeeeeeeel erg lief! Heeft inmiddels het hele huis al geïnspecteerd en volgens mij is het goedgekeurd. Ze vond ons ook prima, want de kopjes en likjes zijn niet van de lucht!

En dit is d'r dan:

Hoe goed ken je mij?

Ik heb mij eens gezellig uitgeleefd op een Quiz over jawel, MIJZELF!

Ga de uitdaging aan!

Take My Quiz - on - QuizYourFriends.com!

Mevrouw Hoefsloot

Jaaaaa...!! Eindelijk zijn onze plannen omgezet in concrete acties; het asiel is bezocht, er zijn wat opties overwogen en uiteindelijk hebben we een poes 'gereserveerd'. Dit weekend staat in het teken van het grote 'katten-voorbereidings-plan': voerbakje en de poepschep (bah!) zijn gekocht, de kattenbak en een mandje zijn onderweg! Morgen even wat boodschappen doen en dan kan ze komen!

Onze aankomende kat is op de foto een beetje te zien. In het echt is ze natuurlijk veel leuker! Zij luistert (?) naar de naam Gemini (uitspreken op z'n Engels), omdat ze gevonden is op het terrein van Cap Gemini... hoe origineel! Maandag gaan we d'r met z'n 4-en halen, heb er zo'n zin in! Daarna volgen ongetwijfeld meer en betere foto's! Meer boeiends over Gemini is hier te vinden ('Katten', 'Gemini').

Groepswerker

Net op internet geleerd dat het ont-zet-tend leuk is om met mij samen te werken, haha! Ik kwam een gezellige test op internet tegen (voor liefhebbers: even google-en op 'Belbin test' en je vindt' m zo) en ik ben een typische 'groepswerker'. Altijd fijn natuurlijk. Lijkt wel verdacht veel op een kruising tussen een 6 en een 9. Jawel, daar zijn ze weer... 'jij ook altijd met je nummers!'

Voor wie deze boeiende testuitslag zelf wil zien: *klik*

En als je de test ook gaat doen: dan wil ik natuurlijk graaaaaag weten wat eruit komt, kan ik even bedenken of ik met bepaalde personen beter geen bedrijf kan gaan oprichten, haha!

Opdracht

Voor een opdracht had Yvonne (huisgenoot) een paar jeugdfoto's van mij nodig. Ik ga lekker niet uitleggen waarvoor precies :-), maar het moesten echt foto's van mij zijn, want 'ik had zo'n grappig gezicht'.

Dus, ik heb eens even wat fotoboeken doorgespit en wat foto's ingescand. Liiiieeeefff was ik vroeger, hè?

RIAGG

De meeste mensen gaan niet voor hun lol naar het RIAGG. De mensen die er heen gaan vinden hun reden van langskomen doorgaans vrij vervelend. Dat weet ik. En gedurende de anderhalf jaar dat ik er rondloop, heb ik al een hoop van dat soort 'niet zo leuke langskom-redenen' gehoord. Rot voor die mensen, echt rot, maar ik kon er zelf goed mee omgaan. Als ik om 5 uur de deur achter mij dicht liet trekken (automatische deur ;)) was ik die verhalen weer kwijt en was ik weer met mezelf bezig.

Gister hoorde ik een verhaal dat nog wel even met mij mee naar buiten ging. Tot ver na 5-en zelfs.

In het voorjaar van 2005 zat er een meisje bij mij in de KOPP-groep. Dit meisje was bijna 9 en wist dus al vrij veel van 'het echte leven'. Iets te veel als je het mij vraagt. Al vanaf het eerste moment had ik wel wat met dit meisje. En zij met mij. Ze kwam altijd naar mij toe en vertelde mij dingen die ze bij andere groepsleidsters niet losliet. Over haar vader, die aan kanker was overleden toen zij 7 was. En dat ze haar vader zo miste. Over haar moeder die een alcoholverslaving had en waar ze eigenlijk best wel bang voor was.

Tragisch natuurlijk dat je weet dat je aan kanker zult overlijden en dat je enige dochter achterblijft bij haar alcoholverslaafde moeder. En die alcoholverslaving werd na het overlijden van haar vader natuurlijk alleen maar heviger. Het meisje werd bij haar moeder weggehaald en in een pleeggezin geplaatst. Verre van ideaal natuurlijk, maar voor het meisje op dat moment het beste. Het meisje voelde zich wel thuis in het pleeggezin en zag haar moeder eens in de twee weken. Ze werd 9 en ging naar een andere KOPP-groep, waar oudere kinderen in zaten. Maar telkens als ze in het gebouw was, probeerde ze een glimp van mij op te vangen, of kwam ze even zwaaien. En als ik wist dat zij KOPP-groep had, liep ik altijd even langs.

Gister hoorde ik dat haar moeder tijdens een etentje met haar vriend in elkaar was gezakt. Dood. Ze had zichzelf letterlijk kapot gezopen. En toen moest ik weer aan dat meisje denken. Dat al op veel te jonge leeftijd wist wat kanker was, en een alcoholverslaving. Kinderen horen dat niet te weten. En kinderen horen al helemaal niet te weten wat doodgaan van je ouders betekent.

Kerstezel

In het kader van de nostalgie: typ eens 'Kinderen voor Kinderen' in bij Kazaa... leuk! Lekker veel liedjes uit 'mijn tijd' (hallo oma), die ik ALLEMAAL nog mee kan zingen! :-)

Zuid-Afrika

Even wat reclame:

Lineke zit op dit moment in Zuid-Afrika, voor haar co-schap dermatologie. Ik vind het erg leuk om te lezen hoe de hele gezondheidszorg & de rest van de Zuid-Afrikaanse maatschappij in elkaar zit...! Dus: wil je nog wat leuks lezen, even klikken! (niet al te jaloers worden ;))

'Theeeeeeeooooooooooo!'

Omdat ik (en Joanne, want ja Jeroen, toch minstens 50% van mijn posts moet natuurlijk over Joanne gaan) meestal rages niet uitvind en óók niet de eerste ben die ze overneemt, ben ik nu -wederom samen met de Jo to the Anne- aan de 'Theo!'-rage begonnen.

Ongeveer twee-en-een-half (fuck elke nieuwe spelling) jaar na dato roepen wij nu tegen alles en iedereen 'Theeeeeoooooo!'. Helaas zijn al enkele onschuldige mensen slachtoffer geworden van ons geblèr, maar ach, dat is weer eens wat anders! Het helpt in ieder geval wel als je lekker suf door de stad loopt te vervelen, om dan even flink hard 'Theeeeeeooooooooo!' tegen de mensen aan de overkant bij de bushalte te roepen. Of om 'willekeurige' mensen uit je telefoonboek op te telefoneren en even lekker in hun oor te tetteren :-).

Gelukkig heb ik na enig speurwerk ook wat meer achtergrond-info van onze nieuwe rage gevonden en het betreft hier, volgens de schrijver 'het echte Theo-verhaal'. Of is het toch deze?

Edit: of is dit 'het echte Theo-verhaal'?

Hoer-A voor Joanne!

Lang zal ze leven in de gloooooooriiaaaaaa!! Vandaag wordt Joanne (alweer) 22 jaar! Omdat ze het doorgaans wel leuk vindt om jarig te worden, wil ik u, lieve weblog-lezertjes, haar verjaardag van vorig jaar niet onthouden! We zaten toen in een jeugdhotel in Brussel en zouden naar Pisa vliegen, om bij Christie in Siena langs te gaan en er daarna nog wat daagjens Rome aanvast te knopen. Alle reden natuurlijk om lekker chagerijnig te zijn, hè Joanne? Christie en ik helemaal ons best doen met én slingers én ballonnen én een muts... maar het hielp niet echt om Joanne vrolijk te krijgen:

(klein detail is dat ondergetekende ook niet een helemaal optimaal humeur had ;-))

Gelukkig was ze eenmaal bij Christie thuis wel weer blij:

Maar: ze heeft de muts op de foto wel de hele dag opgehouden!

Zo kom je nog eens ergens...

Ilse wilde graag naar de nieuwe show van de Vliegende Panters (en een aantal andere mensen ook wel). Ilse had een heleboel theaters al gebeld en gemaild, maar kreeg steeds hetzelfde antwoord 'Neeeeeeeeejjj... jammer, uitverkocht! Ja ze zijn zo populair hè?'.

Ilse liet het er niet bij zitten en ging stug door. Er moesten ergens 'The Main Event'-kaarten te vinden zijn! Ineens las Ilse op de Vliegende Panters website, dat er nog kaarten in Gorredijk (wie?) waren. 'Zal vast wel uitverkocht zijn', dacht Ilse, weinig hoopvol gestemd. Toch trok Ilse de stoute schoenen aan, en stuurde een mail naar het Cultureel Centrum in Gorredijk. Ilse was deze actie eigenlijk al weer vergeten, totdat vandaag een reply in haar Inbox belandde...

Er waren nog kaarten! Ze lagen voor Ilse klaar op de avond van de voorstelling!

Ha! De aanhouder wint! Gorredijk... here we come!

Kerst-wandelen

Omdat je je op Kerst stierlijk behoort te vervelen, vetrok ik vandaag met broer- en zuslief naar een bos nabij Hoenderloo, voor een wandelingetje. Broerlief was optimistisch gestemd en welja, waarom ook geen 6 kilometer?? Jammer was dat we over de eerste 2 kilometer een beetje lang deden, omdat we onze fotoreportage natuurlijk wel een beetje professioneel moesten aanpakken:


Dit was nog enigszins 'doorlopen', we begonnen enthousiast!

Broeders is hevig fan van de Zepia-functie :)

En ik van de ondergaande zon...

Braaf portretje, aaaahhhw...!

Vriendje buffel (??), die zich van bijzonder dichtbij liet fotograferen. Ben toch maar niet helemaal voor z'n neus gaan staan, die horens zagen er iets te agressief uit!

Gevolg van onze fotosessie was dat we nog wel even die resterende 4 kilometers moesten lopen, al wisten we dat op dat punt nog niet zo... Volgens Bart 'waren we zo bij de auto'. Leuk grapje. Gelukkig waren we lekker vroeg op de middag aan onze route begonnen (ahum) en hadden we al het meegenomen proviant niet in de auto laten liggen. Én we hadden geen bereik met onze mobiele vrienden én de batterij van het fototoestel was leeg (dat was het ergste). Gelukkig hebben we even stevig doorgestapt en bereikten we net voor het toch wel onaangenaam donker begon te worden de auto! Bos is leuk, maar niet in het donker, brrr!!

Voorlopig eindbedrag!

Wow! Gaaaaaaf! Heb ik toch maar mooi even wat aan bijgedragen ;-)! Voor de rest zal ik nu ophouden met zeuren over Congo)

Maar wel gewoon €2.203.549,- opgehaald!

(overigens heeft ondergetekende deze week ook wel weer genoeg op bepaalde pleinen in Utrecht rondgehangen.)

Edit: op http://www.antiroos.com/ schrijft Roosmarijn over het after-Serious Request-gevoel... Ik was deze week zo verslaafd, dat ik er helemaal in kan komen, dat gevoel. Jammer dat het nu weer 'gewoon' 3 fm is...

Kennis van Congo

82% van alle Nederlanders kent inmiddels de drie DJ’s in het Glazen Huis van 3FM. Dit is één van de conclusies uit het onderzoek Peil.nl dat Maurice de Hond continu uitvoert onder de Nederlandse bevolking. Uit het onderzoek komt verder naar voren dat 79% weet dat de actie ten bate van de kinderen in Congo is. Opvallend is verder dat 34% overweegt een donatie te doen.

Bron: http://www.antiroos.com

Mijn conclusie: de onwetende 18% werkt bij de Spatie, duidelijk!

Red een kind in Congo

Omdat ik nog steeds bovengemiddeld veel tijd moet stoppen in mijn verslaving van deze week (dat hoort ook zo bij een verslaving) hier even fijn alle sites op een rijtje die mijn verslaving ook volgen:

http://www.3fm.nl
http://www.coenswijnenberg.com/weblog
http://www.radiogirl.nl
http://www.michielveenstra.nl/weblog
http://www.antiroos.com
http://tanteneel.web-log.nl

Op mijn werk had ik het gister en vandaag zwaar, want niemand schijnt het principe 3FM te snappen... 'Nee ik luister altijd Keizerstad FM, dat is hier wel goed te ontvangen.' 'Neude, wattan?' 'Ow, in Afrika?' 'Een plaat aanvragen kóst geld? Ooooow, ik dacht gewoon voor de lol.' Prettig was dat ik vandaag achter een computer zat die wel Internetradio deed, kon ik toch nog een beetje de boel in de gaten houden!

Gelukkig heb ik nu VAKANTIE, dus kan ik de resterende dagen dat het huis er nog is op iets regelmatigere basis op de Neude gaan rondhangen!

Fietsen voor Congo

Vandaag stond mijn jaarlijkse verslaving weer op de Neude: het glazen huis! Gelukkig was ik vandaag vrij, kon ik meteen even met Yvonne gaan kijken! We hebben even braaf een paar keer door het beeld heen gelopen, waren we ook weer op tv geweest!

Daarna hebben we ook wat nuttige dingen gedaan: gefietst voor zielige kindjes in Congo! Als de totale afstand van de Neude tot aan Kinshasa wordt gefietst deze week, dan wordt er nog eens heel veel geld binnengehaald!

Hier met z'n tweetjes...

Hier was Yvon nog vrolijk & kon ze me nog bijhouden, hehehehe :-)!

En ik fietsend en blij!

Maar ik heb iedereen er even keihard uitgefietst, haha! Mét eindsprint (filmpje hiervan is op te vragen bij ondergetekende)! Daaaaaar is de dansconditie! :-)