Londen 2

We blijven natuurlijk echte toeristen, zijn voor deze foto zelfs speciaal omgereisd via King's Cross.
In The Globe Theatre van Shakespeare naar 'King Lear' geweest. Leuk! Ingewikkeld, oud Engels -lees: niet zo te verstaan-, maar dat mocht de pret niet drukken!
Uitzicht over The Thames, bij avond
Ein-de-lijk ergens 'Fish and Chips' eten.
Ilse op de muur bij Buckingham Palace, na de wisseling van de wacht. Leuk detail: alle Engelsen bleven netjes naast de muur staan, de brutale Nederlandse toeristen moesten er met alle geweld bovenop... Typisch een gevalletje van 'als er één schaap over de dam is...'

Aan de 'lampjes' hangen

De lampen moet je er zelf even bijdenken, maar hangen is het wel!
Meer volgt natuurlijk, eerst slapen! Leerpunt: als je op 1 dag én terugreist uit Londen, wat ondanks de lullige 40 minuten vlucht best wat energie kost én daarna ook nog naar een bevrijdingsfestival gaat, word je moe. Dus.

Aan de lampjes hangen!

Als je me zoekt, zo ergens tussen al die aankomende feestdagen (lees: extra gratis vrije dagen), dan zit ik met Van Truthoven in Londen! Fijn! Foto's van Ilse en wappie, al hangende in de lampjes, volgen uiteraard spoedig...

Jarig!

Hiep, hiep, hoera voor mij!!! Vandaag 25 jaar geworden :-) (oud)

Helden!

De schoonmaakhelden van het Grote Lombokhuis:


Ter compensatie heb ik zelf de fluitketel maar even opgepoetst... Moet ook gebeuren toch?

Verslaafd

Ondanks dat ik het zelf heel hard ontken (nog steeds), ben ik toch wel aardig geïnfecteerd met het internet-MSN-mobiele-telefoon-virus. Ik ben bijna geconditioneerd op het tweetonige 'pling-ploeng' van MSN, dat aangeeft dat er een nieuwe mail binnen is gekomen, óók op computers van huisgenoten. Ik kan heel vrolijk opspringen als mijn telefoon 'piep-piep-piep-piep' roept, want: nieuwe sms. Het is dan ook heel irritant om met mensen in een trein te zitten en allerlei Nokia-gepiep om je heen te horen dat níet van mijn telefoon afkomstig is (of bij mensen in de buurt te zijn met dezelfde telefoon ;-)). Maar het toppunt heb ik vanmiddag bereikt: ik heb tot 2 keer toe de stofzuiger uitgezet, omdat ik dacht dat ik gebeld werd. Inderdaad, dacht, want zowel telefoon als MSN hielden zich muisstil.

Ik denk dat ik langzaam gek begin te worden.

Kleuter

Hoewel ik over ongeveer 2 weken 25 word, blijf ik op sommige gebieden nog een beetje achter. Zo ongeveer op kleuterniveau denk ik. Ik kan er nog steeds van genieten om jarig te zijn, op een stoel te staan met lang-zal-ze-leven-zingende mensen er om heen, kaarsjes uit te blazen, een feestmuts op te hebben, de hele dag cadeautjes te krijgen en overal in het middelpunt te staan (zolang ik het zelf maar een beetje in de hand kan hebben, haha). Het liefst wil ik ook nog een nieuwe feestjurk, net als vroeger. Wat ook helemaal des kleuters is, is dat ik daar al rustig een week of 3 van tevoren over na kan denken en mee bezig kan zijn. Zo ook vandaag, dat was ook wel weer een hoogtepunt. Ik moest voor m'n werk even naar de HEMA en heb toen ook maar meteen een heleboel nieuwe slingers voor mezelf gekocht, voor als ik jarig ben. En serpentines én ballonnen. Dan heb ik me nog ingehouden. En ik ben er nog steeds helemaal gelukkig mee!

Miauw

Als je even wilt lachen, lekker goedkoop, is dit een briljante site. Kijk maar:

Jeuk

Ik ben soms een beetje apart, dat geef ik helemaal toe, maar heeft iemand ooit wel eens jeuk aan z'n tandvlees gehad, zo net onder je ondertanden?

Ik wel en het is héél irritant!

Plaatjes van het demoweekend

Totdat ik weer een fatsoenlijk verhaal heb geproduceerd, kunnen jullie, lieve kijkbuiskinderen, even wat plaatjes kijken van het demoweekend. Geen bijster ruige foto's deze keer, maar leuk vermaak tot het volgende postje.
Zaterdag overdag: Israelisch dansen met een theedoek (de schortjes waren op).
Avondspel op zaterdag. Ik wil iedereen mijn eigen foto met deze zelfde kledij aan, maar dan met mijn open waffel vol chips -verder gedraag ik me altijd heel normaal- besparen, maar ik zet natuurlijk gráág andere mensen even voor lul op mijn weblog.
En de juf leest weer voor, want daar is ze nu extra goed in getraind!
Er werd nog even nachtelijk getwisterd, jammer dat mijn we-gaan-Floris-inmaken-potje niet is vastgelegd...
Of ik dat thuis ook doe? Ja, ik lig nou eenmaal graag op tafels, vooral als ik kaartjes voor in enveloppen schrijf. Wat een briljant spel was dat hè, wat goed verzonnen! :-)

Berlijn 1

Jeuj! Hier gaan we dus heen :-) Waarom er dan zo'n rare niet-uit-te-spreken-naam heel groot op het bord moet, weet ik ook niet...
Stuiter :-) Overigens, ik heb helemaal geen blauwe ogen, dat lijkt alleen maar een beetje zo op deze foto.
Tja, we zijn echt in Duitsland aangekomen!
Yvonne en Ilse voor wereldgeschiedenis, de Berlijnse muur. Of in ieder geval, wat daarvan over is gebleven.
Ilse in het holocaust-monument. Indrukwekkend. Wat het precies voorstelt weet ik niet, maar vond het een 'mooi' monument. Even opgegoogled, dit betekent het.

Berlijn 2

Yvonne voor de Brandenburger Tor, ze wilde graag een springfoto. Dus, bij deze :-).
De Reichstag
Ilse-met-hoogtevrees boven op een soort zuil. Ik weet even niet meer hoe die heet... maar stoer was ik hè? Die charmante muts zo raar op m'n hoofd was omdat het KOUD was boven. Maar, we hadden wel een mooi uitzicht over Berlijn!
Ampel-männchen
Afbeelding van zeer indrukwekkende tentoonstelling over Duitsland (en de Joden en de muur en alles wat er in de 20e eeuw is gebeurd).

Berlijn 3

De Berliner Dom, waarbij het ons tot 2 keer toe niet lukte binnen te komen... Ik moet het dus hiermee doen!
De Fernsehturm, heeeeel hoog! Ik moest meteen aan 'spelen met de Duplo met opa' denken (vroeger), want van opa moesten we altijd een televisietoren bouwen van Duplo. Hier issie dus :-).
Zwangsarbeit Dokumentationszentrum Berlin-Schöneweide, met weer een hoop indrukwekkende verhalen.
Van dit bord hebben we al heel veel kaarten in huis hangen, nu heb ik het ein-de-lijk echt gezien bij Checkpoint Charlie.
Met z'n 3en in een park in Kreutzberg, vlakbij Christies huis.

Berlijn!

Als je me zoekt, dit weekend, zit ik lekker in Berlijn! Bij haar, met andere huisgenoot! :-)

Simpel

Soms is het leven zo makkelijk. Gewoon een extra plank in je kast zetten en alles lukt weer, opruimtechnisch. Jammer alleen dat ik daar pas achter kwam nadat ik eerst een weekend lang mijn hele kamer overhoop had getrokken.

Edit: ook ik ben de beroerdste niet, dus hierbij de gevraagde foto ter illustratie:

0202

Nog een weekje... dan is onze voorstelling 0202, leuk leuk leuk!
Ik heb er ziiiiiinnnn in! Wordt het doel van deze foto ook meteen duidelijk :-)

De ondraaglijke leegheid van het bestaan

Een korte sfeerimpressie annex samenvatting van mijn kerstvakantie. Over hoe je 2 weken geen flikker kan doen en toch heel druk kan zijn :-)

- Afstudeer-ik-ben-een-echte-dokter-feestje van Lineke
- kerstavond met wappie en wappie
- kerst met vier zekere DVD's op 1e kerstdag, van een zeker iemand geleend, waarvoor dank, namens de hele familie :-)
- Echt heel erg onbeschofd winkelen met Marieke in Utrecht, alleen in 'exclusieve boetiekjes' en leuke winkeltjes, maar wel mét uitverkoop!
- Oud & Nieuw in Amsterdam, met Nelus, Ronny, Sjors en Sofie (prr) en JOANNE!:

Iets met fietsen die veel te zwaar waren en wel de trap opmoesten voor tegen het vuurwerk ofzo.
Sjors-nee-als-het-vuurwerk-en-enge-mensen-is-ga-ik-gewoon-in-de-kast-zitten.
Sofietje prinsesje prrrr
oooooooooh....!

- Reisje boeken naar Londen met broerlief;
- Een tripje regelen met huisgenoot naar andere huisgenoot in Berlijn, over een paar weken al!
- En... een beetje huisvlijt

Toch best een aardige score in 2 weken, al zeg ik het zelf! LEUK was het in ieder geval wel!

Kerstavond

Een beetje aan de late kant (iets met kerstvakantie), maar hieronder is een kleine sfeerimpressie te zien van de kerstavond van Marloes, Joanne en Ilse:



Dus.

Aanloopkip

Mijn ouders hebben sinds enkele dagen een Aanloopkip, leuk beest :-) Ze klimt 's nachts in een struik om te slapen (de neergehangen stok weigert ze). En overdag eet ze het voer dat is neergestrooid en hobbelt ze lekker door de tuin. En soms gaat ze onder het raam zitten tokken, leuk!

Met stip

De nieuwe nummer 1 met stip in de Top 10 'dingen waar je niet noodzakelijkerwijs veel gelukkiger van wordt' is per heden 'vinyl leggen in het halletje beneden'. Dus.

Het dankjewel-voor-je-fijne-tekenlessen-meneer-Teunissen-weekend

Met Lineke, Marieke en Sarien hebben we dit weekend CKV-lessen van een jaartje of 7 geleden opgehaald. Ik moet zeggen dat het bij mij toch wel een heel eind was weggezakt allemaal. Op enkele Sinterklaassurprises na heb ik sinds die tijd niet meer echt fundamenteel ge-CKV-d. De andere drie wel, dus ik had een lichte achterstand :-)
Met ons grote voorbeeld Ben T. als inspiratiebron hebben we een fijn weekendje gefröbeld, gezellig!
Sarien aan de verf op haar theedoosje, wat een sieradendoosje ging worden.
Marieke ging een dienblad beschilderen.
Lineke een artistieke schoen op bruin papier.
En ik... hoe kom ik er toch op hè?
Kleien ging een stuk sneller! Hierbij de alternatieve kerststal van Lineke en Ilse: Maria en Jozef met hun -inmiddels- 2e kind, toch weer bij elkaar na hun scheiding en na de heroïne-verslaving van Jozef. Ook hebben ze wat extra huisdieren in de stal gepropt (konijn en een slang), wel zo gezellig. Mooi hè?

Jeugdsentiment

Soms moet je alle andere zogenaamd belangrijke dingen éven aan de wilgen hangen en lekker zwelgen in jeugdsentiment... zóóóóó leuk! (Hallo Biezeman!)

Laïs

Na een weekend hard klussen was het goed uitblazen bij een concert van Laïs, tenminste, dat was de bedoeling. Samen met hem, hunnie (minus 1) en de Portugese en Poolse afdeling van het GLH stonden we helemaal klaar in Tivoli. Ik had een uitgebreid PR-beleid gevoerd deze week en dat mocht wel even beloond worden vond ik.

Het voorprogramma vond ik persoonlijk zelf vrij suf. Nogal veel van hetzelfde en niet speciaal muziek waar je vrolijk van wordt. Apart bandje. Ik denk dat ze al een stuk leuker zouden zijn geweest als ze hun ogen open deden. Na lang wachten (daar kan ik ook wel weer een blog over volschrijven, want wáárom moet dat altijd zo lang duren bij een concert, zijn artiesten zo totaal tijdloos? Ze kunnen toch ook een uur eerder beginnen met klaarzetten-omkleden-doorlopen en dan wél op tijd beginnen? Maar goed, dat schijnt blijkbaar zo te horen en dan is het natuurlijk heel dom van mij om dat niet te snappen) kwam Laïs eindelijk het toneel opgehuppeld. In een soort witte prinsessenjurkjes begonnen ze te zingen. Alleen was hun muziek niet meer zo zoet als hun witte jurkjes. Harde achter(voor)grondmuziek, geschreeuw (wel driestemmig overigens) en een hoop lawaai. Niet meer zoals de Laïs van vroeger. En nu heb ik niks tegen bands die een beetje met hun tijd meegroeien en eens wat nieuws proberen, maar dit was wel een complete U-turn. Dit was niet meer de Laïs die ik leuk vond, die zich juist onderscheidde door hun typische driestemminge geluid, dit was gewoon mainstream hardrock geschreeuw. En daar houd ik nie van nie. Laïs, jullie zullen hier ongetwijfeld een heel breed en nieuw publiek mee aanboren en het zal internationaal gezien een erg slimme zet zijn, maar bij mij stopt het hier, sorry.

Aan alle ex-fans, die gister samen met mij hevig werden teleurgesteld en nu in een diep gat gaan vallen: probeer Mama Roux eens.

Pimp Sara's kamer

Afgelopen weekend is er heel hard geklust in het GLH. Sara heeft haar kamer geschilderd en van een nieuw vloertje en gordijnen (laten) voorzien én weer opnieuw ingericht. En dat (bijna) allemaal in 1 weekend, wow! Hieronder een sfeerimpressie:
Ik schijn een dwangmatige voorkeur te hebben voor het schilderen van plafonds, randjes, achter verwarmingen en kozijnen (muren zijn zo 2006!). Heb ik ook bijna allemaal gedaan dit weekend. Hier in actie met het plafond.

Floris de schilder alias laminaatlegger alias allesrepareerder alias inboedel.

Sara aan de schilder en GEEL werd het! Om goed in de stemming te komen hebben we Coldplay erbij gedraaid :-).

En dit is het eindresultaat na 1 weekend hard werken!

En dit houd je er aan over op de voorzolder: rommel!

Foto's plakken

Als ik op een zaterdagavond niks beters te doen heb, zoals notulen uittypen, KAK-brieven schrijven en meer van dat soort belangrijke zaken, dan ga ik nog wel eens foto's plakken. Dat is al een heeeeele tijd niet gebeurd. Ik heb dan ook heeeel veel foto's.

Na twee jaar vond ik het wel eens tijd worden mijn China-foto's in te plakken. Ervanuitgaande (vanaf heden is dat één woord) dat ik mijn foto's heel georganiseerd in mijn foto-doos had gestopt, zette ik alles op de tafel klaar. Klein detail was dat mijn China-foto's niet in mijn foto-doos zaten. Ik heb heel hard zitten lachen om festival-foto's van Haguenau -wat waren we nog JONG!-, foto's van tig vakanties terug -ook nog niet ingeplakt- en het leukste: een heleboel debiele tussendoor-foto's, waarvan ik het bestaan allang vergeten was, die wel in de foto-doos zaten. Maar, nog steeds geen China-foto's. Misschien in een andere foto-doos-look-a-like-doos. Daar heb ik er gelukkig nog 7 van, dus dat scheelt. Alle dozen doorgegraven, kasten opengetrokken, maar wat ik ook vond, géén foto's. Ik had al bijna alles weer opgeruimd (lees: van de tafel afgeveegd) en de tv aangezet, toen ik nog één keer onder mijn bed ging kijken. En daar lag een Broese-tasje. Het leek me een half jaar geleden zo handig om alle foto's, knipsels etc. van China in één tasje te stoppen, had je het lekker handig bij elkaar. Dus. Anderhalf uur later ben ik dus eindelijk begonnen met foto's plakken. Dat ik ondertussen al weer zit te internetten is bijzaak.

Moralen van het verhaal: 1. ik heb niet de genen van mijn moeder, wat organisatie betreft. 2. en alweer wordt bewezen dat dingen die kwijt zijn nog steeds het beste onder mijn bed zijn terug te vinden.

Ik wil dan ook eenieder van harte uitnodigen eens onder mijn bed te komen schatgraven, je vindt er meer dan je denkt.

En of er weer eens iemand met een huisstofmijt-kattenallergie langs wil komen, want dan ruim ik tenminste weer eens grondig mijn kamer op.

Voor om te juichen

Ik werk al een half jaar hier met een contract tot aan het einde van het jaar. Bij gelijkblijvende financiering zou dat verlengd worden (want WMO en veranderingen in de financiering van de zorg enzo, blabla, dus de financiering voor 2008 was nog erg onzeker).

Aangezien ik al 2 contracten binnen deze organisatie heb gehad voor tiepmiepenwerk en mijn huidige werk contracttechnisch binnen die organisatie valt, mocht ik wettelijk gezien na mijn huidige contract geen nieuw tijdelijk contract meer krijgen, alleen een contract voor onbepaalde tijd. En das net even een stapje meer dan nog een keer een jaarcontract (want onzekere financiering op de lange termijn). Of ik zou er drie maanden uit moeten en dan weer opnieuw aan een serie van 3 tijdelijke contracten beginnen. Het was dus een beetje een kwestie van erop of eronder. Lastig, onduidelijk & lange tijd niet zeker.

Vandaag was het dat echter wel. Het was erop: ik heb een contract voor onbepaalde tijd gekregen.

(whaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!! :-))

Voor om te lachen

http://icanhascheezburger.com/