Gevoelens zijn nooit hypocriet

Schaatsen

Ik dacht, ik doe weer eens een blog. Juist als mensen dat niet verwachten en al een paar keer geroepen hebben 'dat je er toch niks meer op gaat zetten'. Dus. Dat gebeurt nu ineens zomaar wel. Terwijl ik eigenlijk moet pianooefenenwasopvouwenopruimenstofzuigenbovensinterklaasknutselen. Gelukkig hoef ik geen So You Think You Can Dance te kijken vanavond, maar wel zometeen ER :-)
Maar, vandaag gingen we dus schaatsen. Christie, Ditte Kramer en ik. Of Ditte Zandstra, dat ben ik even vergeten. Ze was ook zo snel! Het duurde even voor we er waren, maar dat was omdat Ditte Ritsma haar krachten wilde sparen, denk ik. Hoe dan ook: op een gegeven moment waren we er en toen konden we fijn schaatsen. Een beetje rondjes klooien en af en toe even zwaaien naar Ditte Wüst, of een stukje opschaatsen met Ditte Uytdehaage (ik kom er net pas voor het eerst achter dat je dat met een D schrijft), als we haar konden bijhouden.
En toen wilden we na anderhalf uur ploeteren een broodje Unox -vooral Ditte Angenent had die wel verdiend!- en toen waren dus de broodjes op. Grrrr! Dan maar warme chocomel: ook op! Dan maar een Snickers & een Balisto & een appel.
(even de Unox-strategie overleggen)

Daarna weer naar huis kleumen, onderweg ineens 10 oliebollen rijker zijn, bijna onderkoeld raken en thuis in de kachel kruipen. Gelukkig hadden we heel veel boerenkool en aardappels en worst, zodat we nog wel fijn konden eten, ter compensatie.

Ditte, ik zal je nu niet meer pesten... kom ter compensatie maar een glaasje chocomel halen... mét pepernoten!

posted by Ilse @ 22:08